Waarom ik de straatnieuwsverkoper niets geef.

4

Ik heb een vriendin die door haar psychische ziekte niet kan werken (nee echt niet, ook niet een beetje). En dus moet ze van een Wajong-uitkering rondkomen.
Zij is constant in gevecht met geld of beter gezegd het gebrek er aan.

Nu ben ik persoonlijk van mening dat ze op vele punten haar geld beter kan besteden, maar het is mijn leven niet.
Er is echter één ding waar ik me echt ‘de moeder’ aan erger en dat is dat ze geld uitgeeft aan de straatnieuwsverkoper die bij de supermarkt staat. Ze koopt geen blaadje van hem, want dat kan ze zo gezegd niet betalen, maar ze geeft hem wel kleingeld en koopt bananen, nootjes en cola voor hem. Ze vraagt hem potdorrie zelfs nog wat welke cola hij blieft! En dat terwijl ze zelf geen cent te makken heeft.

En waarom doet ze dit? Omdat hij altijd zo vriendelijk ‘hallo’ zegt. Een knap duur hallootje vind ik dat. Ik kan zo 100 mensen aanwijzen die dat gratis doen.

De man in kwestie staat er als zo lang ik bij die supermarkt kom en dat is nu al 11 jaar. Hij kan geen twee zinnen Nederlands spreken, dus hij heeft in die 11 jaar ook nog eens totaal geen moeite gedaan om Nederlands te leren.
En waarom zou hij ook?
Onder het mom dat hij zo zielig is krijgt hij, naast dat hij die blaadjes verkoopt, geld, ijsjes en complete tassen met boodschappen. Hij kan prima rond komen van het bedelen (want zo komt het wel op mij over) dus waarom zou hij ander werk gaan doen?!

Hij loopt in gloednieuwe kleren terwijl mijn vriendin met slijtage gaten in haar broeken loopt.

Onlangs heb ik haar dus ook gezegd dat ze hem niets hoeft te geven en ook waarom niet.
Die man krijgt genoeg. Als je 11 jaar lang de straatkrant of het straatnieuws staat te verkopen en nog steeds geen fatsoenlijk Nederlands spreekt ben je niet zielig. Dat is gewoon een keuze.

Dat mensen die geld genoeg hebben een magazine bij deze man willen kopen of hem willen pamperen omdat ze hem zielig vinden, moeten zij weten. Maar niet iemand die er een half jaar over doet om een tientje terug te betalen en bij elke gelegenheid een zielig verhaal over geld moet houden.

Ik koop zelf ook niets aan deze man. Ten eerste omdat het blad dat hij verkoopt me niet aanspreekt. Ik lees het toch niet. Ten tweede wil ik best iemand op weg helpen om zijn leven op de rit te krijgen en van daaruit vind ik het straatnieuws best een goed initiatief. Maar ik ga geen bedelen in gloednieuwe schoenen faciliteren.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

4 reacties

  1. Je bent boos en vol verbazing. Ik ben het met de verbazing eens.. de straatkrant verkopen is een beetje achterhaald aan het worden. In het nieuwe gevoel van iets voor elkaar doen en een winwin situatie creëren zou het zoveel beter passen om elkaar te helpen.
    Ik zou zo graag geholpen willen/kunnen worden tijdens boodschappen doen, het in mn auto zetten of winkelkarretje terugzetten of inpakken zo kan hij mogelijk fysiek in shape blijven en jouw vriendin zeggen dat hij haar graag wil helpen. Zo komt je vriendin erachter dat ze haar aandacht niet hoeft te kopen, maar ook kan krijgen. Maar daar hebben we weer andere regels voor bedacht.
    X

    • Bedankt voor je reactie Marjanne. Ik ben inderdaad boos en vol verbazing, maar niet op de straatnieuwsverkoper. Die man staat daar gewoon zijn waar te verkopen en als mensen dat willen kopen en hem iets extra’s willen geven vind ik dat helemaal prima. Maar zo zie ik hem dan ook. Hij is in mijn ogen helemaal niet zielig.
      Ik ben echter wel boos en verbaasd over het gedrag van mijn vriendin. Want ze heeft echt heel weinig om van rond te komen. Ik kan er dan met mijn pet niet bij dat ze hem gaat vragen of hij cola wil en of hij dan nog voorkeur heeft voor regular of zero.
      Ik gun hem best zijn handel en zijn verdiensten. Hij is echter niet zielig, niet na elf jaar. En ik snap best dat het niet makkelijk is om een baan te vinden als zwarte man met een autochtone achtergrond, maar hij kan kennelijk goed rondkomen van zijn verkoop (en wat hij er nog bij krijgt).
      Ik gun mijn vriendin echter ook een leven zonder schulden en zonder gaten in haar kleding. En dat gaat niet als ze haar geld gaat uitgeven voor een ‘goededag’ aan de straatnieuwsverkoper en andere onzin. Ik probeer haar ook duidelijk te maken dat ze vriendschap niet hoeft te kopen.

      Ik ken trouwens ook een voorbeeld van een een straatnieuwsverkoper die precies doet wat jij zegt. Hij past op honden, brengt winkelkarren terug, helpt mensen boodschappen naast dat hij zijn kranten verkoopt. En de meeste mensen zijn razend enthousiast over deze man .

  2. Wat een ontzettend walgelijk, bekrompen stuk. Beetje onder het mom van ‘mijn vriendin heeft het zo zwaar en geen geld, want uitkering..’ een hufterig boehoe-verhaal ophangen over een man DIE DUIDELIJK PROBEERT EEN BAAN TE HEBBEN affakkelen, omdat hij geen Nederlands spreekt. Misschien moet je jezelf eens verdiepen in het verhaal van die man. Aan hem vragen waarom hij geen Nederlands spreekt, in plaats van in je bekrompen vooroordeel kruipen en roepen dat hij een (vieze) bedelaar is. Die man staat wel al 11 jaar in weer en wind bij die freaking supermarkt dat kutkrantje te verkopen. Aangestaard worden door bekrompen volk zoals jij, met hun meninkjes gelijk al klaar. Niemand die even interesse in hem toont, behalve de mensen zoals jouw vriendin. Ik denk dat zij wel zijn verhaal kent, weet waarom hij daar staat en niet normaal Nederlands kan spreken. Maar ja, zij verdiept zich wel in de medemens en ergert zich niet aan mensen die het proberen anders te doen.

    Jij bent precies wat er mis is met dit land. Jouw mening, jouw gedachten. Dat is pas walgelijk!

    • Uw vooroordelen en uw meninkje jegens mij zijn werkelijk stuitend. Maar ik vergeef u uw bekrompenheid want u kent mijn verhaal niet.

      Ook vind ik het bijzonder jammer dat u zegt dat deze man een kutkrantje staat te verkopen. Dat ik het niet wil lezen en daarom niet koop betekent niet dat het kwalitatief een slecht blad is. Het betekent slechts dat het mijn interesse niet heeft.

      Deze man heeft echter mijn medemenselijkheid niet nodig, want hij kan goed van zijn handel leven. Anders zou hij het geen 11 jaar doen. Mijn vriendin heeft echter wel mijn medemenselijkheid nodig. En het beste wat ik voor haar kan doen is naast mijn vriendschap mijn eerlijkheid aan haar te geven. Als zij zich verplicht gaat voelen om aan allerlei liefdadigheid te geven houdt ze niets meer over, en heeft zij aan het einde van de maand geen eten. Maar u vindt het verhaal van mijn vriendin een BOE-HOE-huilverhaal. Wat mij weer doet twijfelen aan uw medemenselijkheid.

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: