Vrouwenvoetbal of voetbalvrouwen

0

‘We moeten tegen de meiden,’ zegt mijn zoon. ‘Die zijn best goed,’ zeg ik. Hij knikt, ja, een selectie-elftal zelfs.

We zitten hier in de aanloop naar de vakantie nog even midden in de voetbaltoernooitjes. Voor een 13 jarige is voetbal de hele wereld, en er kunnen natuurlijk geen wedstrijden genoeg aangeboden worden. Hij gaat ervoor, selectie- elftal of niet.
Ik weet niet hoe het verder in het land verdeeld is maar de meiden doen het best goed in dit dorp, en het zijn er veel bij onze vereniging. We hebben aardig wat meidenteams en ook in de omgeving kom je ze veel tegen, naadloos in gemengde teams opgenomen. Voor mij, een moeder uit de tijd toen de wereld nog plat was, is dat nog steeds een klein wonder. Meiden in het mannenbolwerk, ik kijk er vol bewondering naar, want in onze tijd… Wij mochten mee, ter decoratie langs de lijn, voetbalvrouwtjes…

Maar nu de wedstrijd. De jongens gaan er redelijk blanco in, ‘we moeten gewoon goed voetballen.’ Goeie instelling! Je niet laten intimideren door dat woordje ‘selectie’, ondanks dat je zelf heel wat lager speelt!

De meiden knallen er direct in: ‘Die keeper van hun is echt slecht!’ gilt er eentje over het veld. Goeie binnenkomer. Die jongen doet zijn best, echt. Ik zie onze keeper nog kleiner worden dan hij al is.
‘Moet jij niet vlaggen?!’ snerpt een middenveldse dame tegen een grensrechter. Hij zwijgt en verbijt zichzelf. De jongens grinniken ervan, nu nog wel.
Even later tegen de scheidsrechter: ‘Jij fluit alleen maar voor hun!’ Binnen 7 minuten is de verwarring compleet. ‘Als we zo gaan spelen hou ik er mee op. Dit is niet eerlijk!’
De dame in kwestie gaat demonstratief stilstaan in het veld en vouwt haar armen over elkaar. Een blok beton waar een van onze nog steeds niet veel gegroeide verdedigertjes zichzelf letterlijk op stuk loopt. Ze is 2 keer zo groot.
Ik zie de jongens denken: waar hebben we het over??? Wij zijn gewoon aan het voetballen hoor… Eentje mompelt er nog iets richting een tegenstander. NIET DOEN! FOUT!
‘WAT bedoel jij eigenlijk daarmee?! NOU?! Mevrouw gaat met haar armen in haar zij recht voor de domkop staan en kijkt hem furieus aan. ‘Oh niets hoor…’, mompelt hij, en probeert in zijn puberale wanhoop onzichtbaar te worden.
De coach van het dameselftal kopt hem er nog even in: ‘Die jongen zit zeker bij je in de klas Chantal? Ha Ha.’

We zijn de weg compleet kwijt. Wat de score is na afloop weet niemand en wie er gescoord heeft ook niet. Het doet er ook niet meer toe, we mogen van het veld. Opgelucht. Tegen zoveel gezanik kan niemand op.
‘Wat een stomme wedstrijd,’ zeurt een dame nog na. Ik zucht opgelucht, dag meiden, tot ooit.

 

Ik, als volleerd voetbalvrouwtje, doe een nabeschouwing. Ik snap het nu denk ik, mannen, vandaar dat we geen WK spelen. Neem een voorbeeld aan onze selectie-meiden, en verdeel en heers. Lul je tegenstander compleet onder de groene zoden en commandeer scheidsrechters in het rond tot ze van voren niet meer weten dat ze van achteren leven.
Dat *niet lullen maar voetballen* dat werkt al lang niet meer, sorry. De wereld is per slot van rekening rond tegenwoordig.

 

 

 

 

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: