Vrouwen als wapen, pressiemiddel, schild en uithangbord.

2

Elke discussie die ik met een man heb, draait op een of andere manier altijd weer uit op het verschil tussen man en vrouw en de onderdrukking van de vrouw.

Deze mannen proberen mij dan op zeer seksistische wijze er van te overtuigen, dat vrouwenonderdrukking een kwalijke zaak is. Ze blazen zelfs zo hoog van de toren, dat ze vergeten dat ze tegen een vrouw praten. Ze doen het woord uit naam van het vrouwelijk geslacht en algemeen fatsoen. Alles wordt uit de kast gehaald, van hoofddoekjes tot prostitutie en van polygamie tot modellenwerk. En passant beschuldigen ze mij er dan vaak ook nog  van dat ik een seksist en vrouwenhater ben.

Deze zelfde groep mannen vindt het op zijn tijd trouwens ook leuk om te zeggen dat vrouwen achter het aanrecht horen, geen mening horen te hebben, geen humor hebben en niet kunnen autorijden.

Voor deze zeer grote groep mannen heb ik de volgende boodschap: ‘Heren u bent lachwekkend. Maar wel om een heel andere reden dan u zelf denkt.’

Mijn schamper gelach komt voort uit pure afschuw. De man gebruikt de vrouw op de manier die hem op dat moment het beste uitkomt. En ze gebruiken de vrouw ook vooral om elkaar om de oren te slaan.

Zo vinden sommige mannen dat een vrouw een hoofddoek moet dragen vanwege zijn geloof. Ze vinden bovendien dat de mannen die het daar niet mee eens zijn hun vrouw slecht behandelen en ze niet beschermen. Een andere groep mannen vindt dat de hoofddoek een uiting is van vrouwenonderdrukking. Evenals de scheiding van mannen en vrouwen in een gebedshuis. Aan de vrouwen zelf wordt niets gevraagd.

De vrouw wordt ook als uithangbord gebruikt. Zo is zij een leuk mode-accessoire dat de man kan gebruiken om zijn status en dominantie naar andere mannen te communiceren. Met haar kleding verkondigt ze zijn cultuur, geloofsovertuiging en zijn welvaart.

En wat doen vrouwen? Ze doen er aan mee. Ze dragen die hoofddoek. Ze doen die glitterjurk die aan alle kanten jeukt aan. Ze zweten zich rot in die niqab. Ze doen die killer-heels aan om de ogen van het manvolk te strelen. Wat de man vraagt, doet de vrouw. Ze doet alles om maar geaccepteerd te worden. Dat is in bijna elke cultuur zo.

Mijn schoonvader zei ooit tegen een feministe: “Als je duizenden jaren vrouwen selecteert op hun gehoorzaamheid, kun je niet in slechts 50 jaar de onafhankelijke vrouw terug fokken.” Dat viel uiteraard niet goed, maar hij had wel gelijk.

Toch ga ik er vanaf vandaag wel mee beginnen. Ik ben geen uithangbord van ‘de man’. Ik heb wel degelijk een mening. Het kan mij niet schelen of ‘de man’ vindt dat die er toe doet. Dat hij mijn humor niet leuk vindt, is mijn probleem niet. En ik draag kleding die ik leuk vind en die mijn overtuigingen en welvaart vertegenwoordigen.

Maar pas op! Ik doe heus die hakken en dat korte rokje nog wel aan. En misschien draag ik zelfs wel een hoofddoek als dat zo uitkomt. Maar dan wel gecombineerd met een goede oog make-up. Ik praat u naar de bek, ik lach lief en laat u denken dat je de controle hebt. Ik combineer mijn talenten met de wapens die de man gemaakt heeft. Bedankt voor de munitie heren.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

2 reacties

  1. ….Ik praat u naar de bek, ik lach lief en laat u denken dat je de controle hebt…

    Nee, geef mij maar de vrouw die me recht aankijkt, ècht iets te zeggen heeft en geen enkele, maar dan ook geen enkele reden heeft te menen dat ze niet au sérieux genomen wordt.

  2. Beste Mark,
    Als dat zou kunnen zou dat fijn zijn. Helaas geldt dat niet voor iedereen en ook niet altijd. Ik neem het ook niemand kwalijk. Het zit zo ingebakken in onze cultuur en opvoeding.
    Als het kan zal ik ook altijd voor de recht voor zijn raap manier kiezen.

    groetjes Kris

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: