Voor de toekomst

0

Vorige week was ik even op het KDC van Joep om zijn I-pad te brengen. Die was ik namelijk vergeten mee te geven. Toen ik de deur weer uitliep zag ik een oud groepsgenootje van Joep. En wat me meteen opviel was dat het kind een kop boven mij uitstak en dat hij heb begin van een snor begon te vertonen. En ineens is het schattige er dan af. Hoewel het kind geen schokkend ander gedrag vertoont dan dat hij een paar jaar geleden deed, ziet hij er voor de buitenwereld nu wel totaal anders uit.

Het is geen schattige jongen met autisme meer. Hij begint eerder op een volwassene met een zware verstandelijke beperking te lijken. En hoewel ik me donders goed bewust ben van het feit dat dit bij Joep ook gaat gebeuren, schrok ik er toch van.

Ik besefte me eens te meer dat ik aan Joep zijn toekomst moet gaan denken. En niet de toekomst van over 10 of 15 jaar, maar die van zeer nabij. Het zal nog maar hooguit een jaar of 5 duren of Joep is echt kind af. En dan komt de tijd dat hij echt niet meer mee kan draaien in de maatschappij. Dat hij voorgoed aan de rand blijft. En dat hij het stigma wat bij een verstandelijke beperking voor de rest van zijn leven opgedrukt gaat krijgen.

Natuurlijk zal ik alles binnen mijn mogelijkheden doen om Joep een zo goed mogelijk leven met zo veel mogelijk kansen te bieden. Daarbij zal ik me ook vooral niet storen aan wat andere mensen vinden van Joep. Maar dat maakt de veroordelende blikken en het gefluister achter je rug, niet minder pijnlijk.

afbeelding via www.scholieren.com

afbeelding via www.scholieren.com

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: