Vandaar

0

Dat je ’s morgens om half acht semi-onderuitgezakt op de bank hangt met je mond open en je ogen half, terwijl je hersens druk bezig zijn chemisch geïnduceerde hoeveelheden serotonine langs je neuronen te jagen.

Dat je een fles rosé-porto, oorspronkelijk gekocht voor je vriendin maar die bleek het niet te lusten en jijzelf eigenlijk ook niet want wie drinkt dat soort smerig spul nou, toch achterover slaat, maar dan wel als limonade, dus je schenkt een royale hoeveelheid in een bierglas en gooit dat in twee grote slokken naar binnen waarbij je je neus dicht houdt en een glas water paraat hebt staan om die smerige smaak weg te spoelen, maar dan wel nadat je al twee dagen wakker bent in een week waarin je toch al niet erg veel geslapen hebt en nadat je nog ergens een paar lekkere teugen van een goed gevulde joint hebt gehad, en je die dag ook al niet erg veel gegeten had.

Dat je dat zakje dat dan uiteindelijk toch altijd leeg raakt langs de naden open scheurt, het plat op tafel legt en dan met een zakmes de laatste restjes er uit gaat schrapen, daarna het zakje nog eens goed schoon likt en het dan pas weggooit.

Dat je van een week of zo al die peuken verzameld in een asbak die je nauwelijks gebruikt om dan na die week als het toch allemaal ’n keer op is je die peuken op een hoopje gooit en dan daar weer nieuwe van gaat draaien.

Dat je ’s middags om half drie terwijl het buiten 23 graden is de balkondeur en het gordijn dicht maakt en de voordeur afsluit en de pc en de telefoon uitzet en dan op bed gaat liggen, waar je blijft liggen tot zeven uur ’s avonds, waarna je dan opstaat en gaat douchen en dan een kop thee drinkt met extra veel suiker omdat dat op dat moment je enige bron van energie is.

Dat je dat koffiekopje in je hand leeg kiept, je na zes keer tellen zeker weet dat er 1 euro 15 ligt, je daarmee naar de winkel gaat en een half brood kunt kopen, zodat je morgenochtend of middag tenminste ook nog wat hebt.

Dat er precies tien cent op je rekening staat en dat het nog twee-en-een-halve week duurt voordat je in elk geval zèker weet dat je weer nieuw krijgt en dat er in dat voornoemde koffiekopje nog precies negentien cent zit maar je morgen wel van iemand iets krijgt.

Dat je desondanks of misschien wel dankzij al die dingen toch bijna elke dag geweldige stukjes kunt schrijven en die op feesboek zet zodat je de rest van de in elk geval Nederlandstalig lezende wereld op de hoogte kunt houden van de fascinerende manier waarop je zelf die wereld elke dag waarneemt en dat gewoon alleen maar opschrijft zoals het in je hoofd opkomt.

Snap je?

Dat.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: