Van het borstenbevrijdingsfront: Sterke punten

0

downloadBuiten de vluchtelingen, racisme en narcisme schijnt nog een onderwerp trending. Borsten. In alle vormen en maten en bekroond met van alles van gebakken ei tot sigarenpeuk. Ik heb ze ook. En geen misselijke, ooit was ik ergens Miss Topless in de tijd dat je meer aandacht trok met een bikinitopje dan zonder.

Ik was een uitgesproken lelijke baby, een mollige kale kleuter en een niet zo populair lagere school meisje. Rond mijn twaalfde verjaardag veranderde dat rigoureus. Ik kreeg een taille, een lekker kontje en twee tieten. De een wat groter dan de ander maar dat is redelijk bijgetrokken. Mijn eerste beha was er een met schuimrubber er in. Puntborsten waren toen heel hip. De eerste keer dat ik hem aanhad was een hoogtepunt als het ware. Stel u voor: je bent 12 en je bent met je vader en moeder in een Italiaanse disco in de buitenlucht. Je wordt gevraagd om te slijpen, er zullen lezers zijn die de term schuifelen beter kennen, door een klein maar ouder Italiaantje die je stevig aan zijn lichaam prangt. De ramp was onvoorstelbaar en ik geloof dat ik mijn vader daarvoor noch daarna ooit zo vreselijk heb zien lachen. Die punten deukten namelijk in en plopten niet meer uit zichzelf naar buiten. Verder zag ik de weken daarna allemaal rode pukkels verschijnen op mijn ontluikende borstjes en bleek dat ik allergisch was voor rubber. Dat heeft me in mijn verdere leven nog wel eens parten gespeeld.

Maar goed, ik had wel door dat je met een lekker figuur nogal wat macht krijgt. En niet alleen op puberjongens, maar vanaf mijn twaalfde tot nu worden mijn sterke punten op hun waarde geschat door mannelijke soortgenoten in alle variëteiten. Dat vind ik niet erg trouwens. Ik weet inmiddels wat ik verder zo’n beetje waard ben en ik gooi ze best in de strijd op momenten dat ze nodig zijn. Waarvoor ze oorspronkelijk zijn uitgevonden, het voeden van een baby, daar waren ze niet goed in. Of eigenlijk ik niet zo. Mijn dochter was ruim 10 pond en werd uit mijn buik getild door een ander opening dan dat de natuur bedacht had. Toen ze haar op mijn buik legden om te drinken schopte ze fanatiek tegen die wond en dat vond ik niet fijn. Het is goed gekomen met haar en met mijn zoon ook.

Dat dit geen feministisch manifest gaat worden zult u wel door hebben inmiddels. Hoewel ik behoorlijk zelfredzaam ben en onafhankelijk en redelijk intelligent vind ik feminisme een sneue en achterhaalde instelling. Je hebt mannen en je hebt vrouwen. Ik hou van mannelijke mannen en die houden van vrouwelijke vrouwen dus dat is alleen maar prettig. Ik verpak mijn borsten dan ook zo aardig als ik kan en pak ze zo verleidelijk mogelijk weer uit of laat dat doen. Toen ik ging scheiden zei mijn nu ex-man: ,,Ing, ik zal ze missen.’’ En dat was eigenlijk de laatste druppel in de emmer van ergernissen en onbegrip van mijn huwelijk. Ik heb prachttieten en ik heb ze allebei gelukkig. Maar ik ben ze niet. Vergissen jullie je daar nooit in. Mijn ex verkeert momenteel met een mevrouw die ik verdenk van een lubberende witte bustehouder.  Alles is betrekkelijk in het leven.

download (1)

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: