Tijgerprint

0

“Ja, zeg nou zelf! Als ik in het gras wil liggen rollen in het park in mijn beha en slipje met tijgerprint, dan moet ik dat helemaal zelf weten? Er zal toch niemand zijn die daar aanstoot aan neemt? Of is dat typisch weer zo’n vooroordeel omdat ik inmiddels een beetje de vijftig gepasseerd ben? Kan toch nog makkelijk voor 38 doorgaan, dat zei iemand laatst nog tegen me!” Met opgetrokken wenkbrauwen schreeuwde ze zowat haar verontwaardiging uit. Ik kon het bijna niet laten erom te proesten. Ze kon zo heerlijk zichzelf zijn.
“Neem nou laatst… lag ik op mijn balkon… natuurlijk ook in bijna zo’n zelfde setje bikini… en toen kon de buurman het niet laten om rare voorstellen te doen. Ik heb dat biertje dat hij even gezellig kwam drinken bijna door zijn strot geduwd, en hem zo snel mogelijk weer de deur uitgebonjourd.”
Inmiddels was ze lekker op dreef, en ging helemaal op in haar toorn, dat ze niet opmerkte dat het winkelpersoneel mee kon genieten. We waren op de lingerie-afdeling, waar ze zocht naar iets speciaals. Ik had zo’n donkerbruin vermoeden dat het weer een tijgerprint zou worden. Immers, alles aan haar was liefst zo’n print dan wel kleedje. Soms dacht ik dat ze rijp was voor een carrière als cabaretière, totdat ik besefte dat het haar allemaal pure ernst was. Het was haar manier om de menopauze en haar verloren onschuld te blijven vieren. Ik kon haar geen ongelijk geven, want ze is een prachtmens in al haar doen en laten. En dat ze zich niet laat ringeloren door dat verwachtingspatroon dat men zo graag wil laten blijken, daar heb ik een evenzo groot respect voor.
Ergens hebben we dat wel gemeen, die liefde voor zo’n tijgerprint. Alleen zij ís die tijger, en ik, moet dat dragen ervan en lef af en toe even van haar lenen…

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: