Pedofilie, wat moet je ermee?

23

horen-zien-zwijgen

Dinsdag 29 december was hij dan op televisie, de  pedofiel die mij een half jaar heeft bezig gehouden, @PedofielMark

Ik had hem nog een blog beloofd, bedacht ik me. Een blog waarin ik zou reageren op een reactie van hem op mijn vorige blog. Echter op die reactie, die bijna een blog op zich was, ga ik niet reageren. Deze stond namelijk zo vol met argumenten en drogredenen om pedoseksualiteit te rechtvaardigen dat hij zijn eigen graf groef. Dus kies ik er voor om te reageren op het interview in ‘Je zal het maar zijn’

Wat mij opvalt is dat Mark het altijd heeft over de maatschappij. Hoe de maatschappij pedofilie niet accepteert en hoe schadelijk dat is voor het kind en de pedofiel. Daaruit interpreteer ik dat hij denkt dat pedoseksualiteit niet schadelijk zou zijn voor een kind als we in een maatschappij zouden leven waarin seks met kinderen normaal gevonden zou worden. Dat ben ik echter niet met hem eens.

Seksualiteit heeft volgens mij namelijk alles met hormonale ontwikkeling, groei en volwassenheid te maken. Het is niet voor niets dat een meisje pas in haar tienerjaren voor het eerst ongesteld wordt. Voor die tijd is het lichaam nog niet klaar voor seks en dus is seks schadelijk, al was het alleen maar lichamelijk.

Geestelijk is een kind ook niet klaar voor seks. Bij het hebben van seks en het uiten van seksualiteit komen namelijk bepaalde gedragingen en verantwoordelijkheden, die een kind niet aan kan. Een kind kan bovendien niet gelijkwaardig zijn aan een volwassene in een relatie, wat toch wel vereist is bij een gezonde seksuele relatie, lijkt mij.

Dit probeerde ik Mark herhaaldelijk uit te leggen. Maar hij leek zo vast te zitten in zijn vooroordeel dat ik bevooroordeeld zou zijn, ik het gevoel had tegen een muur te praten.

Heeft Mark dan geen bestaansrecht?

Natuurlijk wel. Mark is een mens en zijn seksualiteit is slechts een onderdeel van hem. Feit is ook dat pedofilie nu eenmaal bestaat en dat we daar als maatschappij mee zullen moeten omgaan.  Ik ben dus wel voor het bespreekbaar maken van pedofilie en therapie voor pedofielen. Echter pedoseksualiteit (het praktiseren van pedofilie) is voor mijn een no-go-area. Niet alleen omdat het mijn normen en waarden zijn, maar vooral omdat het schadelijk is voor de ontwikkeling van een kind, zowel lichamelijk als geestelijk.

Wat ik trouwens raar vond aan het programma, was dat er gezegd werd dat een pedofiel zonder partner moet leren leven. Ik begrijp wel dat een seksuele relatie voor mensen met deze seksuele voorkeur lastig of zelfs onmogelijk is, maar ik heb ook een partner. Mijn partner en ik worden ook ouder. Wij hebben heus nog wel seks, ook al zijn we geen 25 meer. Ik deel bovendien meer met mijn partner. Geldt dat dan niet voor pedofielen? Kennen die geen liefde en vriendschap? Of ben ik nu heel naïef?

 

Gabriël van Eekelen geeft op www.hoemannendenken.nl de reactie van een slachtoffer: De invloed van een pedofiel

 

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

23 reacties

  1. Dat pedofilie bestaat is een feit. Dat dat not done is vind ik ook een feit. Zouden daar geen medicijnen voor zijn,vraag ik me af,om dat gevoel te remmen?

    • Dat zou ik niet weten. Zouden het dan niet een soort liefdeloze zombies worden. Ik vind medicijnen altijd valse hoop geven. Het blijft chemische troep.

      • job_job_job_job on

        Het is mogelijk gevoelens van lust te onderdrukken met medicatie. Pedofiele gevoelens zijn niet weg te nemen.
        Je kunt met medicatie vast ook hetero- of homoseksuele lustgevoelens onderdrukken. Wordt de medicijngebruiker daar minder hereo of homo van? Ik denk van niet.
        Een geaardheid is immers meer dan enkel lust.

        • Laat ik dit voorbeeld nemen : een single iemand die geen partner heeft, heeft ook lusten. Net zo goed een pedofiel lusten heeft. Is die single persoon niet in staat zijn lusten te onderdrukken denk je? Hoezo kan een pedofiel dit niet in de hand houden dan? Die grijpt toch ook niet een vrouw van de fiets omdat hij lusten heeft? Dan mankeert er iets aan je gezonde verstand. Kinderen is een keiharde grens, die bescherm je en daar blijf je af, klaar.

          Heel jammer voor die pedofiel, die dan inderdaad geen seksueel contact kan hebben, en die zal daar een weg in moeten vinden. Seks is niet een eerste levensbehoefte hoor, als ademen en eten en drinken. Daar hoef je geen medicijnen voor om het te onderdrukken lijkt me….

          • job_job_job_job on

            De meeste pedofielen misbruiken niet. Het is idd voor mij geen enkel probleem om kinderen niet lastig te vallen met mijn geaardheid.
            Ik begrijp eigenlijk niet waarom u op mij reageert, want ik ben het helemaal met u eens.

          • @ jobjob ik reageerde op Wilhelmina Jobjob, wij zijn het inderdaad met elkaar eens 🙂 Medicijnen zijn niet nodig een pedofiel is niet ‘ziek’ 🙂

  2. Dag Kris,

    Goed om te zien dat ondanks dat je het vervelend vindt en we toch enigszins van perspectief lijken te verschillen je toch nog altijd in gesprek gaat. Enigszins jammer dat je mijn argumenten “drogredenen” noemt zonder dit te willen onderbouwen, maar het staat je uiteraard vrij.

    Het televisieprogramma Je Zal Het Maar Zijn maakte een portret van mijn pedofilie. Hoewel ik uitermate ontevreden ben denk ik wel dat goed naar voren is gekomen wat ik wilde; een beeld van mijn gevoelens rondom mijn pedofilie, die geheel niet seksueel van aard zijn, en de enorme twijfels die ik als pedofiel heb.

    Je interpretatie van mijn zorgen over de maatschappelijke reactie op zowel pedofilie als het uitkomen van ouderen-kind relaties (of pedoseksuele relaties) is – deels – juist. Echter is belangrijk om te benadrukken dat de huidige hysterische reactie van de maatschappij per definitie schadelijk is en op zichzelf geen enkele toegevoegde waarde heeft. Sterker nog het werkt de onderwereld van ondergrondse kinderprostitutie netwerken en mensenhandel waar wij sinds Dutroux allemaal zo angstig voor zijn geworden alleen maar in de hand.
    De enorme stroom aan negatieve emoties die het bij mij, maar ook bij andere teweeg brengt is nu eenmaal gevaarlijk. Wij mensen en ja, dus ook de pedofielen, hebben een manier van omgaan met stress die ons ertoe kan zetten om (zelf)destructief gedrag te gaan vertonen. Laten we eerlijk zijn, als pedofiel wordt je toch wel gezien als het laagste van het laagste.

    Laat ik proberen je een beeld te geven van hoe ik mij gedurende mijn tienertijd heb gevoelt. Stel je voor je bent een geblondeerde Jood in Nazi-Duitsland, niemand weet het en niemand kan het zien. Toch zal je non-stop in enorme angst leven om ontdekt te worden.
    Daarmee probeer ik overigens Joods zijn net zo min te vergelijken met pedofilie als dat ik dit doe wanneer ik de situatie van homo’s in het verleden vergelijk met die van pedofielen. “Een Jood kan namelijk wel consent geven en een kind niet(?).”
    De enorme psychologische stress waar je als onderdrukte groep onder staat zorgt er nu eenmaal voor dat zich er in de groep meer individuen gaan bevinden die onder die druk bezwijken en dat (zelf)destructieve gedrag gaan vertonen. Ik neem aan dat dit niet als één of andere wilde theorie klinkt, maar de misdaadstatistieken onder bijvoorbeeld Joden, zwarten en homo’s tonen simpelweg aan dat naarmate de groepen beter geëmancipeerd zijn, deze minder crimineel gedrag gaan vertonen.
    Het is ook niet heel erg gek dat één van die criminele gedragingen seksueel misbruik is, dat zit nu eenmaal in onze menselijke aard en de wetenschappelijke onderzoeken naar zedendelinquenten toont ook aan dat de psychische zwakkere sneller breken. En ja, kinderen zijn makkelijker te misbruiken en manipuleren dan volwassene. Dat verklaard ook waarom zoveel teleiofielen kinderen misbruiken.

    Enfin, ik hoop dat jij dat deel snapt. Wat betreft de schadelijkheid van de reactie op het uitkomen van een ouderen-kind relatie OF seksueel misbruik; ik ga niet in op de situatie van pedoseksuelen, hoewel ik daar wel een mening over heb, vind ik dat deel minder belangrijk. En ook op de gevolgen voor het kind van de seksueel contact van de maatschappij/omgeving zal ik niet te diep in gaan. En de schadelijkheid van het seksueel contact zelf laat ik nu geheel ter zeiden.

    Laat ik het simpel proberen te houden. Stel je voor jouw kind valt, hard, en het begint niet te huilen, dan ga je het neem ik aan toch ook niet troosten? En ik neem aan dat je het als moeder ook wel hebt gezien dat er een andere moeder is die dat wel doet.
    Jou kind speelt vervolgens gewoon lekker verder, maar dat andere kind is aan het janken als een bezetenen. Dat doet het kind echt niet omdat het dan aandacht krijgt, maar omdat het denkt “Shit ik ben gevallen”.
    Als jou kind vervolgens mank begint te lopen, bloed als een rund of 5 minuten later alsnog pijn heeft, dan is er ook daadwerkelijk reden voor zorg.

    Tot slot. Het viel je op dat Jules Mulder van forensisch psychiatrisch centrum de Waag zei dat pedofielen geen relatie kunnen hebben. Dat is inderdaad een rare uitspraak, maar niet geheel onterecht. Er zijn zat pedofielen die ook teleiofiel en dus ook op volwassene vallen. Dat hoef ik niet uit te leggen.
    In mijn geval ben ik exclusief pedohebe-efebofiel (mond vol), ik voel me niet aangetrokken tot volwassenen. Zelfs vrij recent nog heb ik gedate met een volwassene. Ik was niet verliefd en voelde me niet tot hem aangetrokken. Toch ontstond er wel een emotionele band. In principe voelde hij op dat moment dus als een vriend voor mij.
    Uiteindelijk ging het mis in de slaapkamer. Hoe hard ik ook mijn best deed om dan maar te functioneren, mijn klokkenspel functioneerde niet en ik wilde eigenlijk ook helemaal niet. We hebben beide 30 minuten uit de kleren nog wel geprobeerd er wat van te maken, maar het voelde toch wel heel ongemakkelijk.
    Hij liep een beetje met mijn half-slappe penis te spelen en ik vroeg of we niet alleen konden knuffelen of iets dergelijks. Héél gênant.

    Ik heb heel veel intieme vriendschappen en de laatste keer dat ik meer dan een dagdeel alleen was is inmiddels een maand of 3 geleden. Alleen een BFF in mijn huis laten wonen, dat vind ik niet geheel nodig, heb ik liever dat hij wel gewoon lekker seks kan hebben, want dat degene waarvan ik hou een relatie heeft met een ander, dat vind ik alleen maar fijn.

    Dankjewel voor het lezen van de reactie. Weet dat als jij het wil ik altijd met je door wil praten en als je wil kan je ook gerust een keer een lezing bijwonen, ook zodat je ziet dat ik echt niet eng ben of iets dergelijks.

    Hartelijke groet,

    Mark Lucius

    • “Daarmee probeer ik overigens Joods zijn net zo min te vergelijken met pedofilie als dat ik dit doe wanneer ik de situatie van homo’s in het verleden vergelijk met die van pedofielen.”

      Maar je doet het wel.

      “Het is ook niet heel erg gek dat één van die criminele gedragingen seksueel misbruik is, dat zit nu eenmaal in onze menselijke aard”

      Heh?

      “Laat ik het simpel proberen te houden. Stel je voor jouw kind valt, hard, en het begint niet te huilen, dan ga je het neem ik aan toch ook niet troosten?”

      Ik ga geheel mee in proberen kalmer te reageren in misbruik situaties. Maar zoals je het nu brengt is het inderdaad wel erg simpel. Een seksuele relatie heeft meer implicaties dan een schaaf op je knie, alleen al omdat er meer dan één persoon bij betrokken is. Wat voor effect heeft seksueel contact op zeer jonge leeftijd op je latere beeld van een gezonde relatie? Vooral als je daar zelf zo weinig regie in hebt gehad en dus overgeleverd was aan de (goede?) intenties van volwassenen.

      Als er weinig te winnen en veel te verliezen is, zou ik in eerste instantie proberen de hele situatie voor het kind te vermijden. Dat is wat we als samenleving nu doen. Hoef je ook niet af te wachten of je kind al ‘mank loopt en bloed als een rund’.

      Groeten,
      Gabriël (ook pedofiel)

      • Wat een ongelooflijk onzin vertel je weer. Zelden heb ik een voor mij zo frustrerend persoon ontmoet. Het is mij inmiddels duidelijk dat Gabriël er heel bewust voor kiest om niet te snappen wat ik schrijf en dingen bewust op een alternatieve manier interpreteert.

        Je kiest er voor alles wat ik zeg te verdraaien en het aan iedereen weer op een compleet andere manier uit te leggen. Ik weet niet of het is dat je je geïntimideerd voelt of iets dergelijks, maar het is te irritant voor woorden. Je geeft mensen niet de gelegenheid om zelf te bedenken wat ik voel, omdat je standaard aan alles waar je reageert op mij manipulatieve side-notes toevoegt.

        Ik geloof zeer zeker niet dat iemand met jou specifieke gevoelens voor kinderen op een gezonde manier een relatie met kinderen kan hebben. Een kind is namelijk geen gebruiksvoorwerp, een simpel lustobject of een prostituee. Er is een enorm verschil tussen kleine meisjes er enorm geil uit vinden zien of daadwerkelijk verliefd worden en kunnen houden van een kind. Dat eerste is in mijn ogen geen pedofilie. Ik wil geen woordsemantieke discussie opstarten, maar in mijn ogen is dat het verschil tussen pedofilie en pedoseksualiteit. De pedofiel houdt van kinderen en de pedoseksueel wordt geil van ze. Niet dat het niet samen kan gaan, maar de één kan ook bestaan zonder de andere.

        Het verschil is; ik fantaseer niet over penetreren (oraal inbegrepen), ik fantaseer over liefhebben en intimiteit. Ik fantaseer over een jongen die gelukkig is, die ik nog gelukkiger kan maken en die ik kan vasthouden (knuffelen). Dat die jongen leed en lief met me durft te delen. Dat we kunnen leven. Naar het zwembad, het pretpark, het bos in, samen gamen, dansen, spelen. Als daar een vorm van intimiteit bij zou komen kijken waarvan ik wist dat dat geen schade zou doen aan de jongen waar ik van hou en hij het enkel fijn zou vinden met mij, dan mogen ze me daarna levenslang opsluiten, want er is niets wat mij tegen zou houden degene waar ik van hou zo gelukkig mogelijk te maken.

        Momenteel maakt het me echt helemaal niets uit of seks met een kind schadelijk is of niet, want ik weet dat er sowieso omstandigheden buiten de seksuele relatie, maar wel als reactie op het seksuele, waarvan ik zeker weet dat de mogelijkheid bestaat dat daarvan het kind in kwestie schade kan ondervinden.

        Op de verdere flauwekul die je hebt geschreven ga ik niet in.

        – Mark

        • “Je geeft mensen niet de gelegenheid om zelf te bedenken wat ik voel”

          Jeetje joh, doe nou niet zo dramatisch! Ik pikte drie dingen uit je comment die mij staken: een analogie waar je je van distantieerde terwijl je ‘m al had gemaakt, een bewering over menselijke natuur die ik totaal niet begreep en nog een analogie waarmee je reacties op seksueel contact met kinderen probeerde te relativeren. De rest van je post liet ik met rust. Volgens mij ben ik ook niet de eerste die kritiek op je heeft. Zie o.a. de blogpost waar je nu in zit te reageren.

          In je karikaturale omschrijving van mijn seksualiteitsbeleving herken ik me echt niet. Ik lijk daarin misschien meer op jou dan jij wil. Die dromerige toekomstbeelden uit verliefdheid zijn mij maar al te bekend. Alleen ik heb ook een sterk esthetische/erotische aspect in m’n aantrekking tot jonge meisjes, wat voor jou blijkbaar minder herkenbaar is(?), maar voor veel pedofielen die op meisjes vallen wel. Geen zorgen, iedereen beleeft z’n seksualiteit anders. Heb je Lolita gelezen?

          “Momenteel maakt het me echt helemaal niets uit of seks met een kind schadelijk is of niet, want ik weet dat er sowieso omstandigheden buiten de seksuele relatie, maar wel als reactie op het seksuele, waarvan ik zeker weet dat de mogelijkheid bestaat dat daarvan het kind in kwestie schade kan ondervinden.”

          Sorry, maar ik kan deze alinea niet volgen.

          • ” Als daar een vorm van intimiteit bij zou komen kijken waarvan ik wist dat dat geen schade zou doen aan de jongen waar ik van hou en hij het enkel fijn zou vinden met mij, dan mogen ze me daarna levenslang opsluiten, want er is niets wat mij tegen zou houden degene waar ik van hou zo gelukkig mogelijk te maken.”

            Nou Mark, hier gaat het dus om, je kunt je verdere ellenlange verhalen wel besparen. Want je kunt nooit zeker weten dat een vorm van seksuele intimiteit niet schadelijk zal zijn. Ik hou ook van kinderen, wil ze gelukkig maken en leuke dingen doen, ik ben geen pedofiel want je bent een pedofiel als je seksueel opgewonden kan raken van kinderen. En je bent een pedoseksueel als je dit in praktijk brengt. dus je verhaal klopt van geen kanten, en dat probeert Gabriel duidelijk te maken, daarbij verdraaid hij niks van jou woorden, maar draai jij om de hete brei heen door maar te herhalen dat het je momenteel niks uit maakt of seks met een kind schadelijk is of niet. Dat is juist het hele punt van discussie, en daar zou je jezelf eens wel mee bezig moeten houden. Vooral als je zo van kinderen houdt zoals je zegt. Dan ga je geen grenzen over.

            Ik wil jobjob en gabriel veel respect geven, want voor het eerst heb ik begrip voor de pedofiele geaardheid, en DAT is wat er nodig is zodat we met zijn allen misbruik van kinderen tegen kunnen gaan. En daar ben ik bij jou Mark niet zo van overtuigd, want jij bent je zelf nog steeds aan het overtuigen dat het ok is, en dat jij het op een manier kan doen die niet schadelijk is. Dat kun je niet weten, dus mag je dat gewoon niet doen.

    • ” En de schadelijkheid van het seksueel contact zelf laat ik nu geheel ter zeiden.

      @Mark : dit is juist het hele punt waar de discussie om draait. Dit kun je niet terzijde laten.

      ” Laat ik het simpel proberen te houden. Stel je voor jouw kind valt, hard, en het begint niet te huilen, dan ga je het neem ik aan toch ook niet troosten?”

      @Mark,

      Met bovenstaande uitspraak mag ik de conclusie trekken dat je het dus wel inziet dat het schadelijk is voor een kind? Anders zou je het niet vergelijken met vallen namelijk. En juist die kinderen die niet huilen en zich uiten moet je in de gaten houden. Je gaat dan misschien niet troosten maar wel controleren of het kind beschadigd is ( je plicht als volwassene), wat na een keiharde val meestal het geval is. ( voorkomen is nog beter)

      Een kind kan seksueel contact niet overzien, net zo goed dat je een kind geen auto laat rijden. Daar zijn ze nog niet klaar voor. En jij als volwassene hebt je gezonde verstand een kind hiervoor te behoeden, om niks te doen waar het geestelijk nog niet aan toe is. En wie dat bepaald of een kind daaraan toe is? Je gezonde verstand en het lichamelijk rijp zijn. Plus alle voorbeelden van kinderen die later als ze volwassen zijn hier geestelijke schade aan op hebben gelopen, geen enkele uitgezonderd.

      Natuurlijk kun je er niets aan doen dat je pedofiel bent, en die verlangens hebt, maar het grote verschil met bijv. homofilie is dat er kinderen bij betrokken zijn die nog niet in staat zijn hun grenzen aan te geven. Die beschermd moeten worden tegen volwassen en hun eventuele lusten. Een kind die het zelf wil? Als een kind drank of drugs wil laat je dit ook niet toe omdat hij het zelf wil, omdat het kind hiervoor nog te jong is.

      Het hoeft niet weg gestopt te worden, pedofielen hebben hulp nodig omdat ze een lichamelijk verlangen hebben die niet in praktijk te brengen is. Ik snap het verhaal over die onderdrukking dat je het dan in de hand werkt omdat ze psychisch zwak worden, zorg er dan voor dat je hulp krijgt. Klaar. Seksueel misbruik zit zeker niet in onze menselijke aard. Geen dingen verzinnen die niet waar zijn en in je straatje passen, lusten zitten in onze aard, en je hebt je verstand gekregen om deze in de hand te houden. DAT maakt ons mens, en daarmee verschillen we dan de dieren.

      • Merendeels met je eens. Maar een paar nuances:

        “Plus alle voorbeelden van kinderen die later als ze volwassen zijn hier geestelijke schade aan op hebben gelopen, geen enkele uitgezonderd.”

        Dit beeld klopt niet. Sommige kinderen lopen schade op. Dit is ook uitgebreid onderzocht. Dat betekent alleen nog niet dat het dan ok is om seksueel contact met een kind te hebben. Het is een zeer lastig te overzien risico, met mogelijk enorme gevolgen. Je kan ook regelmatig veel te hard rijden, maar dan gaat het misschien toch een keer desastreus mis. Dat hebben we vandaag nog in het nieuws kunnen lezen. Jules Mulder van psychiatrisch kliniek De Waag had hierover een sterke praktijkervaring:

        “Een sporttrainer die ik heb behandeld, had tijdens kampen de jongens seksuele voorlichting gegeven in de praktijk, zoals hij dat noemde. Dat deed hij jarenlang. Uiteindelijk is hij gepakt. Hij vond dat er niets mis was met wat hij had gedaan. Het ging altijd vrijwillig, zei hij. De jongens konden er volgens hem gewoon mee stoppen. Hij zat in de Bijlmerbajes en elke zaterdag stond er een groepje jongens buiten naar hem te zwaaien. Later bleek dat van de 34 jongens een stuk of vier duidelijk beschadigd waren geraakt, later in hun leven. Aan de drank, stoppen met school. Dat had te maken met wat er gebeurd was. Toen deze man dat besefte, dacht hij: ik moet stoppen, want ik weet niet wie het zal schaden en wie niet.”

        bron: https://www.stopitnow.nl/files/nieuws/Jaren%20tussen%20mannen%20met%20verboden%20gevoelens%20JM%20NRC%2013-10-2015.pdf

        “Het hoeft niet weg gestopt te worden, pedofielen hebben hulp nodig omdat ze een lichamelijk verlangen hebben die niet in praktijk te brengen is.”

        Ik denk ook dat pedofielen meer ondersteuning nodig hebben. Maar ik heb als pedofiel nooit een worsteling ervaren om niet over te gaan tot seksueel contact. Begrijp dat er zo heel veel pedofielen rondlopen. Het is vooral belangrijk pedofielen binnen hulpverlening een ander perspectief te bieden. Depressie, angststoornissen en suïcide zijn thema’s die je veel ziet onder pedofielen. Dan denk je als lezer misschien “boe hoe wat zielig”, maar bedenk dan ook: het kan jouw zoon, broer, vader, neef of beste vriend zijn die hier in stilte mee zit.

        • Dank je wel voor je reply Gabrïel, ook voor je correctie ‘geen 1 uitgezonderd’ Het is dat we het eens zijn dat je beter kan voorkomen dat er kinderen beschadigd raken. En ik zeg zeer zeker niet ‘ boehoe wat zielig’ je kiest er niet voor wat je seksuele geaardheid is, en ik ben er meer dan voor om dit aandacht te geven, uit de taboe sfeer te halen en zodoende pedofielen uit het verdomhoekje te halen waarin ze kapot gaan. ik ben me er van bewust dat niet alle pedofielen die worsteling hebben gelukkig, maar voor diegenen die dit wel hebben moet er zeker aandacht en hulp komen. Het is meer dat Mark blijft volhouden dat het ok is een volwassen-kind relatie seksueel gezien. En zodoende blijft de haat tegen pedofielen zo groot, wat zeer ongewenst is juist.

    • ” van mijn gevoelens rondom mijn pedofilie, die geheel niet seksueel van aard zijn, en de enorme twijfels die ik als pedofiel heb.”

      en

      ” Als daar een vorm van intimiteit bij zou komen kijken waarvan ik wist dat dat geen schade zou doen aan de jongen waar ik van hou en hij het enkel fijn zou vinden met mij, dan mogen ze me daarna levenslang opsluiten, want er is niets wat mij tegen zou houden degene waar ik van hou zo gelukkig mogelijk te maken.”

      Deze tegenstelling Mark. Jij moet eens aan een stukje introspectie gaan doen. En jezelf eens afvragen wat het is, je pedofilie, ben je wel een pedofiel als het niet geheel van seksuele aard is? Het 1 gaat niet zonder het ander, je raakt opgewonden,verliefd de hormonen nemen een loopje met je. Het gaat niet zonder het seksuele gedeelte. Dat maakt het juist zo moeilijk.

      Wees eens eerlijk tegen jezelf Mark. Jij probeert voor jezelf nu seksueel contact goed te praten met kinderen. Omdat jij dit uit liefde zult doen en niet uit lust. Omdat jij WEL weet waar de grenzen zijn, je het kind gelukkig denkt te maken….

      Think again, dit is jezelf voor de gek houden. Er is geen middenweg.

      Jij bent pedofiel, en je zult dit niet in praktijk kunnen brengen. Jij raakt gefrustreerd van Gabriel zijn antwoorden, omdat je weet dat het waar is wat hij zegt. En dat je toch steeds weer een weg zult willen vinden, maar die vind je niet. Zoek daar hulp bij Mark. Je reacties draaien alle kanten op, je spreekt jezelf tegen en je loopt vast.

      Stop met jezelf vast laten lopen, geef je over en zoek hulp. Gabriel en jobjob weten waar ze het over hebben, stop met verzet en neem de hulp die je hier al door die 2 mensen aangereikt wordt aan.

      • Mijn gevoelens rondom mijn pedofilie zijn depressie, angst, frustratie van het niet vinden van bewijs, verdriet van het leed dat ik bij zowel pedofielen als slachtoffers van seksueel misbruik heb gezien, wanhoop, omdat ik steeds minder hoop krijg in het werken naar een eerlijke en rechtvaardige maatschappij. Woede vanwege de honderden doodsbedreigingen die ik heb gekregen en de corrupte overheid die mij zelfs letterlijk de vrijheid heeft ontnomen.
        Ik draai niet Dirkje, je leest niet goed genoeg, omdat je niet wil lezen wat er staat. Ik claim niet dat seksueel contact met een minderjarige niet schadelijk is, maar ik zie wel dat na duizenden uren aan zoeken naar antwoorden ik niet één antwoord heb gevonden. Ik spendeerde uren in de behandelkamer van de forensisch psychologen, opzoek naar antwoorden, ik sprak tegen zo’n duizend mensen met de vraag of zei mij een antwoord konden verschaffen. Ik gaf mijn hoop op geluk op, voor de veiligheid van de jongen waar ik van hield, om de wereld een kans te geven mij te overtuigen van haar gelijk.

        Als jij bewijs hebt dat seks met een kind op zichzelf schadelijk is breng dat dan naar voren. Ik heb enorme aantallen verhalen van slachtoffers gehoord en ondersteun momenteel meerdere slachtoffers die lijden aan PTSS als gevolgen van seksueel misbruik.

        Ik spendeer al mijn tijd aan het vinden van bewijs dat seks schadelijk is en ik heb het tot op de dag van vandaag niet gevonden en een ieder die ik heb gevraagd of zei mij dit konden uitleggen faalden. En dat zijn er duizenden geweest.

        Leg het me uit als je dat kan en stop zo totaal respectloos te zijn. Ik heb nogal wat opgeofferd om te kunnen zoeken naar een antwoord en zal daar waarschijnlijk nooit van mijn leven meer de vruchten meer van kunnen plukken, maar dit gaat niet om mij.

        – Mark

        • Laat ik beginnen dat ik niet totaal respectloos ben. Dit verhaal is al heel wat duidelijker dan voorgaande reacties en je pakt nu de kern van je vraag aan. Wij ( er zijn meer die je niet helemaal begrijpen) lezen wel goed, maar je verhaal is nogal warrig hier en daar, het gaat er dus om dat jij vastloopt in het idee dat wij vinden dat seks met kinderen schadelijk is, en dat jij er nog geen goede argumentatie daarover hebt kunnen vinden. ik ben geen dokter Mark, ik ben geen Psycholoog of deskundige en ik vrees dat het antwoord/ bewijs wat jij zoekt niet bestaat. En zolang er wel bewijzen zijn dat er wél slachtoffers kunnen ontstaan, kun je beter voorkomen dan genezen. Mijn simpele idee hierover is : Jij kunt van een kind niet verwachten dat het onafhankelijk in staat is zulke grote keuzes te maken, simpelweg omdat het kind nog niet rijp is daarvoor. En jij bent niet degene die dit kan beslissen of het kind daarin kan helpen, omdat er dan geen eerlijke balans is, jij zult dan altijd boven het kind staan, omdat je volwassen bent. Daarbij, als jij zegt :

          ‘ Ik gaf mijn hoop op geluk op, voor de veiligheid van de jongen waar ik van hield, om de wereld een kans te geven mij te overtuigen van haar gelijk.”

          Dan lees ik dat jij een relatie met een kind opgaf, maar beste Mark het kind wordt ook volwassen, en dan? Dan moet hij een volwassen relatie aangaan met een andere volwassene en ben jij weer alleen. Blijf je dan zoeken naar geluk? Het is niet haalbaar.

          Bewijs dat seks voor een kind slecht is? Nee bewijs heb ik niet, maar wil je wel mijn simpele verklaring geven die ikzelf heb. Ik weet zeker dat een kind niet in staat is een keuze te maken zelfstandig. Dit kan een kind niet omdat elke kind nog afhankelijk is van volwassenen. En dan is er een verstoorde relatie, dat zou hetzelfde zijn als seks met een geestelijk gehandicapte, die zijn ook niet ‘handelingsbevoegd’ kunnen daden ook niet overzien. Het kind kan het zelf niet overzien wat voor gevolgen dit zal hebben als hij volwassen zal worden. En daarom kun jij het risico niet nemen. Ik heb respect en begrip voor je vragen, frustratie en zoektocht. Acceptatie is het toverwoord, het kan niet, het wordt niet geaccepteerd door de maatschappij en jij hebt geen bewijs dat het niet schadelijk is. Soms moet je een andere weg inslaan om het geluk te vinden. En dit is een respectvol advies naar jou toe waarbij ik denk aan jou geluk. Je eindigt met : maar dit gaat niet om mij. Jawel, het gaat om jou en om kinderen. Kinderen beslissen volwassenen over, ouders zijn er om kinderen te beschermen. ik ben een ouder en ik bescherm mijn kinderen tegen seks. Jij bent verantwoordelijk voor jezelf en je eigen geluk, en jij hebt niet het recht om te beslissen voor mijn kinderen of die van een ander. Daar hoeft geen bewijs voor te komen, zo werkt dat met een ander zijn kinderen. De ouder is verantwoordelijk en er zal geen enkele ouder zijn die dit goedkeurt. Voor jou geluk zou ik daar een vorm van acceptatie in proberen te vinden. Wij als ouders die voor de kinderen beslissen tot ze volwassen zijn, hoeven geen bewijs te geven. Hoop dat dit antwoord respectvol genoeg is want ik ben zeker niet iemand die een ander schade wil berokkenen. Maar ik bescherm wel kinderen tegen seksueel contact omdat mijn moederinstinct me dat ingeeft. Soms zijn er geen bewijzen, maar volgt een mens zijn gevoel. En dat is precies wat voor pedofielen zo moeilijk te accepteren is, want jullie gevoel kan niet gevolgd worden helaas.

  3. job_job_job_job on

    Even over de link naar de tekst ‘De invloed van een pedofiel’ van Gabriël van Eekelen.
    Dat seksueel kindermisbruik gruwelijke gevolgen kan hebben, blijkt uit de ervaringen van Gabriël van Eekelen. Het heeft zijn leven getekend. Deze dader heeft zich ernstig misdragen, maar dat heeft met de geaardheid van de dader niets te maken.
    Was het leed minder geweest als bleek dat de dader ‘homo of hetero’ geweest zou zijn? Die kans in namelijk best aannemelijk. Uit onderzoek blijkt dat 80% van de daders van seksueel kindermisbruik ‘gewoon’ homo of hetero zijn. (zie paragraaf 2.5.5 van het rapport ‘Op goede grond’ van Nationaal Rapporteur Mensenhandel en seksueel geweld tegen kinderen)
    http://www.nationaalrapporteur.nl/publicaties/op-goede-grond/

    Misbruik is per definitie verkeerd. De aard van de dader doet er niet toe.

    Ik heb veel moeite met de tekst van Gabriël van Eekelen, waarin consequent gewezen wordt op de pedofiel als dader. Door dit soort stigmatiserende teksten blijft pedofilie onbespreekbaar. Ook staat deze algemeen aanvaarde dwaling goed beleid ter voorkoming van seksueel misbruik in de weg. Tachtig procent van de daders blijft dan immers buiten schot.

    Probeert u eens te kijken door de bril van een jongere die ontdekt dat hij pedofiele gevoelens heeft. Ik was twaalf. Pas toen ik ongeveer vijftien was ontdekte ik het labeltje. Een beangstigende ontdekking. Ik had mazzel dat ik voor informatie aangewezen was op de bibliotheek en niet het internet. De jongere die nu het internet afstruint komt terecht bij teksten als deze; daar zijn er namelijk heel veel van.
    Hebt u zich weleens afgevraagd welke impact dit kan hebben op die jongere?
    Hoe zal hij reageren?
    Ik acht de kans groot dat hij ‘wijselijk’ zijn mond houdt. De gevolgen laten zich raden. Hoeveel psychisch lijden gunt u deze jongeren? (naar schatting 1-3% van de mannelijke bevolking) Er zijn veel mensen die zich van het leed niets aantrekken; die het negeren, of doen alsof het niet bestaat. Wegkijken is eenvoudig. Er zijn zelfs haters die pedofielen aansporen tot zelfmoord.
    Kortom: Het lijden van een pedofiel zal – ongeacht zijn/haar leeftijd – menigeen een worst wezen.

    Wellicht bent u een hater. Zelfs dan is het verstandiger om jongeren een kans te geven zich ‘te outen’. De mond snoeren heeft namelijk grote nadelige gevolgen. Geen mens wordt daar stabieler van. Labiele mensen lopen een groter risico te ontsporen. Gedachtes als: ‘Ach, het gaat toch wel mis, ik ben toch al uitschot.’ Lijken me verre van wenselijk. Er bestaat een reële kans dat deze jongeren er een alternatieve moraal op na gaan houden: ‘Hoezo is seks met kinderen schadelijk?’ Dan zijn er nog de gevaren van internet. De weg naar porno schijnt eenvoudig te zijn. Kinderporno is verderfelijk en ik neem aan dat ‘we’ absoluut willen voorkomen dat jongeren zich gaan ontwikkelen tot kinderporno up- en downloaders.
    Samenvattend: Stigmatisering werkt misbruik eerder in de hand dan dat het misbruik voorkomt.

    Waarom wordt de geaardheid ‘pedofilie’ doodgezwegen?

    Leer jongeren niet dat je geaardheid je gedrag bepaalt. Dit is schadelijk en pertinent onjuist.

    • Wow respect Jobjob…. jij en gabriel zouden naar voren moeten komen als het gaat om deze problematiek. Tegen kindermisbruik, ook tegen seksueel contact met kinderen maar pro : openheid voor de geaardheid die pedofilie IS. Dat die mensen er mogen zijn, dat ze bestaansrecht hebben, en dat er zeker pedofiele mensen zijn die WEL weten dat ze het niet in praktijk kunnen brengen.

      Ik wens dat Mark ( die ik onder degenen indeel die er een alternatieve moraal op na gaat houden) Dit is een duidelijk verhaal jobjob, niet alleen de slachtoffers van seksueel misbruik beschermen. Maar ook pedofiele mensen beschermen. Die geaardheid is geen keuze.

      Pedofiel zijn is geen keuze, het is een geaardheid.

      Kinderen seksueel misbruiken is wel een keuze, en dit gebeurd door hetero/homo/pedofiel etc etc, en dit onderscheid is van belang. Dit is fout, slecht en onacceptabel ( Mark, ook door jou, jij bent geen uitzondering die het ‘zonder schade’ kan garanderen!!)

      En laten we een vuist maken om de pedofiel geaarde mensen die hier mee worstelen een gezicht te geven, zodat mensen weten dat dit niet een kindermisbruiker hoeft te zijn.

      Jobjob : je hebt mij de ogen een stukje meer geopend, mijn dank hiervoor!

    • Beste Job (x4),

      ik heb heel lang nagedacht of ik wil reageren. Want alle aandacht die ik het onderwerp geef zorgt voor een vervelende dag, persoonlijk. Maar aangezien jij met alle respect naar mij toe schrijft, vind ik het belangrijk om je een respectvol antwoord terug te geven.
      Daarbij de kanttekening dat ik niet alle reacties hierboven gelezen heb.

      Rationeel gezien volg ik je motivatie en je argumenten helemaal. En inderdaad blijkt er een verschil te zitten tussen de woorden pedofilie en pedoseksueel. Ik heb mij daar niet in verdiept en ik kan mij voorstellen dat iemand met pedofilie gevoelens het als aanstootgevend kan ervaren om anders genoemd te worden. Het is een verschil van dag en nacht. Die credit wil ik je geven.

      Neemt niet weg dat emotioneel gezien alles dat te maken heeft met de combinatie tussen kind, volwassene en seksuele handelingen mij kapot maakt.
      Wel zal ik naar behoefte blijven bloggen over het onderwerp. Zoals ik je een paar dagen geleden op Twitter teruggaf; een blog is een mening en daar kan je mee doen wat je wil.

      Wat jou siert is dat je mij overkomt als een voor reden vatbaar persoon. Het komt mij vaak voor dat mensen met pedofiele gevoelens over dit onderwerp kunnen reageren als die hard PVV-aanhangers; boos, gefrustreerd en respectloos als ze ook maar enigszins het gevoel hebben niet gehoord te worden.
      Namen ga ik niet noemen, eventuele mensen die zich aangesproken voelen; ja jij dus.

      Ik zal je rationeel misschien kunnen snappen. Emotioneel kan ik je geen handreiking doen. Dat spijt mij. Niet omdat dat kwetsend kan zijn voor jou, maar vanwege de reden waarom ik je die handreiking niet kan geven.

      Ik wens je een prachtig leven toe.

      Hartelijke groet,

      Gabriël van Eekelen

      • job_job_job_job on

        Beste Gabriel,
        Bedankt voor uw reactie. Ik had er niet meer op gerekend. Het is een toffe reactie, vind ik.

        Het is fijn dat u rationeel mijn argumentatie en argumenten kunt volgen en dat u het verschil tussen pedofiel en pedoseksueel erkent. Daar was het mij om te doen. Over de ernst van seksueel misbruik zijn we het geloof ik wel eens. Ik moet er niet aan denken dat iemand zich zou vergrijpen aan mijn kinderen. Ongeacht zijn geaardheid, hoop ik dat er dan mensen zijn die mij in toom houden om te voorkomen dat ik voor eigen rechter ga spelen. Niet zolang geleden sprak ik een man aan die zich verontrustend gedroeg richting één van mijn kinderen. Een lastig moment, maar wel zeer nuttig.

        U schrijft dat aandacht geven aan het onderwerp u een vervelende dag bezorgt. Begrijpelijk. Ik hoop niet dat deze reactie deze uitwerking zal hebben.

        Het onderwerp laat (ook) mij niet los. Ik moet mezelf regelmatig dwingen om niet overal op te reageren en niet alles te willen zien en lezen. Programma’s als ‘Je Zal Het Maar Zijn’ kunnen mij eindeloos bezighouden. Ik heb daarom lang getwijfeld of ik het wilde zien, maar de nieuwsgierigheid won. Reageren op stigma’s en haat hebben ook veel invloed op mijn humeur. Mijn vakantie zit erop; een andere focus en dat is voor mijn rust best prettig.

        U schreef:
        ‘Het komt mij vaak voor dat mensen met pedofiele gevoelens over dit onderwerp kunnen reageren als die hard PVV-aanhangers; boos, gefrustreerd en respectloos als ze ook maar enigszins het gevoel hebben niet gehoord te worden.’

        Gefrustreerde en respectvolle reacties werken averechts en leiden tot meer haat en onbegrip. Toch begrijp ik die frustraties wel. Als je de media afstruint op zoek naar informatie over pedofilie tref je overwegend diepe ellende. De vooroordelen, vreselijke verhalen en de haat zijn moeilijk te verteren. Allergische reacties liggen voordehand. Het is de kunst om emotioneel afstand te houden. Een lastige opgave. Ik blijf mezelf maar voorhouden: ‘Het gaat niet over mij. Ik ben niet schuldig aan dit leed.’

        Ik wens ook u een succesvolle en gelukkige toekomst!

        Met vriendelijke groet,
        Job

  4. 1. Ik ben (als moeder en pedagoog) geen voorstander van seks tussen volwassenen en kinderen, omdat ik denk dat dit het risico van het verstoren van het eigen tempo van de seksuele ontwikkeling van het kind met zich meebrengt, en veel kinderen nog niet goed weten wat ze wel en niet willen. Experimenteren met leeftijdgenoten (mits zonder dwang) geeft minder risico. Dit is geen bewijs dat seks tussen volwassenen en kinderen per definitie altijd schadelijk is, en ook geen bewijs dat het soms niet schadelijk is. Het is puur wat ik denk.

    2. Seks tussen iemand onder de 16 en een volwassene is bij de wet verboden in ons land. Deze leeftijdsgrens is per land c.q. cultuur verschillend en kan ook wijzigen in de tijd (net als de grens voor alcohol mogen drinken van 16 naar 18 is gegaan). De grens is daarmee bepaald door wat de meerderheid van de NL bevolking op dat moment juist acht, en hiermee arbitrair. Het zegt niet zoveel over de ‘juistheid’.

    3. De (seksuele) ontwikkeling verschilt per kind/jongere, net zoals dit op andere gebieden het geval is. De een zal met 13 al toe zijn aan de eerste stappen op seksueel gebied, en een ander pas met 18. Als iemand van 14 seks heeft met iemand van 18 ‘mag’ dat nu niet, terwijl de 14-jarige in kwestie wellicht verder is in de seksuele ontwikkeling dan de 18-jarige. De wettelijke grenzen houden geen rekening met deze verschillen.

    4. Gezien de wettelijke regels is seks tussen een volwassene en een kind altijd verboden en dus strafbaar. Dit betekent dat het in het geheim zal gebeuren, ook als de jongere er wellicht geen schade van zou ondervinden (wat je dus niet van tevoren weet). Het geheim (moeten) houden geeft stress en daarmee schade (voor beide partijen) en dat op zich is al een reden hier vanaf te zien. Dat doen de meeste pedofielen dan ook. En iets dat geheim moet zijn geeft meer risico dat er grenzen worden overschreden, omdat er geen sociale controle is (geldt voor alcohol en drugs trouwens ook).

    5. Gegeven het voorafgaande kun je in feite niet onderzoeken of, in hoeverre en waarom seks tussen een kind (<16) en een volwassene (altijd) schadelijk is. Dat zou alleen wetenschappelijk verantwoord kunnen als er geen sprake was van geheimhouding en strafbaarheid. Dit maakt het onmogelijk om te bewijzen wat Mark zo graag bewezen wil zien: of het per definitie altijd schadelijk is, of misschien (soms) niet, als het uit vrije wil gebeurt. Wetenschappelijk onderzoek dient neutraal te zijn en daarmee ook open te staan voor de uitkomst 'niet schadelijk'; dit willen de meeste mensen waarschijnlijk niet eens als optie zien omdat dit indruist tegen hun gevoel. Maar onderzoek en bewijs doen niet aan gevoel.

    6. Ik kan me voorstellen dat er culturen zijn, zijn geweest of zullen zijn waar andere leeftijdsgrenzen en omgangsvormen zijn en seksualiteit wellicht een andere betekenis heeft, waarbij er geen sprake is van geheim of strafbaarheid en je dan wel zou kunnen onderzoeken of er sprake is van schade bij kinderen / jonge pubers die seks hebben met een volwassene. Naast moeder, pedagoog (en misbruikslachtoffer, door een niet-pedofiel) ben ik ook een analytisch ingestelde wetenschapper die streeft naar objectiviteit.

    Ik snap wel dat het instinct van de meeste mensen, inclusief dat van mijzelf, sterk neigt naar 'laat wellicht schade na dus niet doen' en ik ben blij dat het gros van de pedofielen hier ook voor kies. Dit zegt echter niets over of dit werkelijk zo is. Net zoals het feit dat ik niet inGod geloof, helemaal niets zegt over of hij/zij wel of niet bestaat. Nog zoiets dat je niet kunt bewijzen…

    Ik begrijp jouw dilemma, wanhoop en wens heel goed Mark, en jou kennende ben je niet bezig seks met kinderen 'goed te praten'. Een bewijs van iets kan rust geven, en vrede met wat je op basis van een hele hoop overwegingen hebt gekozen (en wat jou pijn heeft opgeleverd). Het bewijs gaat er ook niet komen denk ik, dus wellicht is het fijner het te laten rusten…

    Ik wens je veel liefdevolle contacten met anderen toe, ook met jongens, dat kan gelukkig heel goed zonder seks en toch intiem, op een vriendschappelijke manier.

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: