Over mannelijke achterkanten en goed gestileerde auto’s

0

Mijn vader had de eerste auto van het dorp. Mijn deftige meneer van een vader die nog wist hoe je met een hoed een dame kon groeten. Hij reed in imposante vooroorlogse Amerikanen en wekte daarmee de interesse van de totale vrouwelijk populatie in deze buurt. En daar ging het al mis…

Genetische mutatie. Auto-mutulatiegen geboren: Jezelf een leven lang kwellen door te kwijlen bij mooie auto’s. Ik ben er mee geboren. Not ladylike.
SO WHAT! Ik ga me er niet voor verontschuldigen!
Ik hou van auto’s, maar niet zomaar van auto’s. Ik hou van auto’s met motorvermogen, waar je het asfalt mee tegen de voorruit van je achterbuurman kunt smijten door even gas te geven. Die auto’s waarbij er slurpende geluiden uit de benzinetank komen vanaf het moment dat je ze start. Foute auto’s die eigenlijk niet mogen. Ik krijg er kippenvel van.
Maar er is meer, ik heb een compleet eisenpakket uiteraard. Het oog wil ook wat. Ik kijk naar auto’s zoals ik naar mannen kijk:  ik val zowel op de inhoud als op de buitenkant. Het complete plaatje moet kloppen. Goed gestroomlijnd, niet even snel in elkaar gepleurd maar een doordacht design. En dan het allerbelangrijkste: de achterkant! Een mooi gestileerd kontje. Een mannelijk achterkantje.
Ik moet het gevoel hebben dat ik mijn hand er op kan leggen voor een klein corrigerend tikje…

 

tumblr_inline_mr5fqq1q051qz4rgp jag

 

Eerder gepubliceerd in augustus 2013 op Bespiegelingen van een leeftijdsloos meisje

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: