Ouwe Hippie

0

ouwe-hippie

Ik ben nooit een hippie geweest. Als ik al kraakte waren dat noten en ik staakte ook nooit. Om eerlijk te zijn ben ik bijna van de VU gestuurd omdat ik niet staakte toen iedereen dat wel deed. Weet niet eens meer waar over het ging, waarschijnlijk over kraken. Of dat we te hard moesten werken of zo. Terwijl iedereen in zijn eigen vuil lag te dweilen op harde vloeren in ranzige slaapzakken was ik bezig wat extra uurtjes te draaien in de horeca waar ik werkte, het was terrasweer toen.

Qua kleding heb ik ook nooit een spijkerjackje gehad met een ban-de-bom teken, puur omdat die niet samenging met mijn houtje touwtje jas. Uiteraard blowde ik me de pleuris maar ik viel daar van in slaap en heb dus het concert van de Eagles niet bewust meegemaakt. Ik rookte wel shag. De menthol variant dan. Ik heb zelfs een nacht in een Spaanse gevangenis doorgebracht omdat ze dachten dat die menthol shag niet klopte. Maar zo stom was ik niet, ik had mijn hasj in mijn toilettasje in de huls van mijn Chanel lippenstift verstopt. Ik was trouwens ook geen kakker, ik was gewoon niets. Ik had geen paarse Puch, ik had een oranje Thomos met matching helm.

Maar ja, de jaren ’70 zijn hartstikke hip. En ik heb een heel hippe dochter. De term hip is overigens ook weer hip. Die dochter doet in vintage kleding voor andere hipperds. Dus toog ik gisteren, na me natuurlijk zes keer te hebben omgekleed en uiteindelijk besloten te hebben dat ik niet als oudere jongere gedoodverfd wilde worden, naar Amsterdam. Naar een hippiemarkt. Gewoon in mijn tijgahbroekje. Als concessie had ik bungelende oorbellen.

Die ondernemende kids hebben natuurlijk allemaal vaders en moeders. Zo ook de jongen die een soort watertjes uit cactussen verkocht vanuit een camper. Die had strenge eisen gesteld aan zijn belangstellende en waarschijnlijk Chardonnay slempende moeder en single malt whisky nippende papa. Moeder was ten strengste verboden haar ‘kijk mij eens leuk meedoen’ Indiase kettingen te dragen noch haar parels om te doen. Die vrouw wist het dus allemaal niet meer. Ik snapte dat. De regels die de knul aan pa had opgelegd waren wat soepeler. Geen sokken in je sportschoenen onder je bermuda. Laatste eis lapte de man aan zijn laars, er zijn grenzen, het was snikheet en hij had hipsterzoon gesponsord, dat zag je. Wat dan wel gebeurt is dat zo’n man blaren in zijn Mc Gregor schoenen krijgt en je de afdruk van zijn sokken, op exact dezelfde hoogte, op zijn witte kuiten zag staan.

Er waren ook oma’s van mijn leeftijd. Die hadden het heel makkelijk. De muziek was namelijk geweldig en je gaat niet staan dansen. Dat doe je niet. Wat dan weer wel kan is kleinkind op de arm nemen en uit je pannetje gaan. Dat vinden mensen leuk. Mijn gezelschap valt qua leeftijd overal tussen de wal en het schip en had verder ook geen moeite. Zijn eerste LP, zo jong is hij nou ook weer niet, was van Prince en de mijne van Creedence Clearwater Revival. Reken maar uit. Verder zag ik heel veel dingen die ik ooit had maar nu niet meer zo. Kleding, maar ook hoop. Hoop op een mooie wereld met ‘make love not war’ weet je wel.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: