Mijn mini-zorgorganisatie

1

Omdat het de week van de zorg en welzijn is, openen veel zorgorganisaties hun deuren om te laten zien wat ze doen. Ik nodig iedereen uit om deze week ook een kijkje te nemen in mijn mini-zorgorganisatie. Ik neem jullie, middels dit blog, mee in een weekje zorg voor mijn autistische zoon.

Mijn zoon is 10 jaar oud. Hij heeft klassiek autisme. Hij kan niet praten en vind het moeilijk om zelf te spelen. Hij heeft met vrijwel alles begeleiding en hulp nodig. Door de weeks gaat hij tussen 9.00 en 15.00 uur naar het Kinderdagcentum (KDC). Dit is een dagcentrum voor kinderen die niet naar school kunnen.

Verder woont hij gewoon thuis. Ik neem de meeste zorg op mij. Dat is mijn werk. Ik word uitbetaald uit zijn PGB. Dat klinkt misschien gek, omdat ik ook zijn moeder ben. Daarom zal ik jullie uitleggen wat mijn werk zoal inhoudt naast het gewone moederschap.

Een ochtendritueel bestaat net als bij iedereen uit opstaan, wassen, aankleden en ontbijten. Mijn zoon heeft geen idee van tijd dus ik moet hem uit bed lokken met iets wat hij leuk vindt. Dat kan een kietelspelletje zijn of een mooi liedje op de computer. Dit ‘opstaan’ kan wel een kwartier tot 20 minuten duren. Daarna moet hij gewassen en aangekleed worden. Hierbij werkt hij goed mee, maar hij kan het niet zelf.

Dan komt het ontbijt. Ik moet zorgen dat alles van te voren op tafel staat. Ik moet zijn brood smeren en in stukjes snijden, zijn drinken inschenken. Ik moet hem aanmoedigen om zijn vork te gebruiken, omdat hij anders zijn schone kleren helemaal onder smeert met broodbeleg.

Voor dat de taxibus hem komt ophalen moet ik zijn sokken, spalken en zijn schoenen aandoen. Zijn jas aangeven en als hij hem aan heeft dicht doen en zijn tas inpakken.

Zoals je ziet. moet ik hem dus helpen en begeleiden met dingen die een ‘normale’ tienjarige jongen zelf kan.

Als mijn zoon op het KDC is, doe ik het huishouden, ik werk aan voorbereidingen en randvoorwaarden voor zijn begeleiding en verzorging. En verder doe ik de administratie die bij het PGB hoort. Ook onderhoud ik contact met hulpverleners, artsen, SVB, gemeente en het CIZ.

Als hij thuiskomt om half 4, kan het echt werk weer beginnen. Drinken en fruit klaar maken, een spelletje aan tafel doen, even naar buiten, hem naar de wc brengen, koken, voorlezen, zijn tandenpoetsen en hem naar bed brengen. Tot half 9 ‘s avonds ben ik met hem aan het werk.

Zoals je kunt zien is het dus echt wel meer werk, dan alleen moederschap. En ik ben blij dat er PGB is, zodat ik hem deze zorg kan geven en hij lekker thuis kan blijven wonen.

In een volgend blog wil ik jullie meenemen bij een middag spelen met hem. Iets minder droge en dorre informatie en meer leuke en schattige momenten.

Welkom in mijn mini-zorgorganisatie.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

1 reactie

  1. Ik wacht vol spanning op Uw vervolg Mevrouw ,dit is een kant van Autisme die ik nog niet kende (wist).
    Heb nu al een groot respect voor u als verzorgende en liefdevolle Moeder !.
    Groeten Tom.

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: