Leven onder dwang, een persoonlijk verhaal

1

 

“Één voet op de stoep en één voet in de goot en als ik dat niet doe dan ben ik morgen dood…na…na…na…” 

Waar Kinderen voor kinderen al niet goed voor is. Een kleine disclaimer vooraf. Aangezien heel veel mensen focking judgemental zijn als het om onderwerpen zoals deze gaat.  Want het zit tussen je oren, je wil aandacht, je stelt je aan…bla bla bla.

Hou je bek en luister! Want ik hoef namelijk geen medelijden. De enige reden waarom ik dit schrijf is omdat ik een meisje (of jongen) zoals de 10/11 (of ouder) jarige wil vertellen dat het niet raar is en dat je er over kan praten. En daarom ga ik dat nu doen, althans schrijven. Want pussy ben ik nog steeds wel een beetje als het hier over gaat.

In het kort wat er gebeurt in mijn hoofd, en bij vele anderen met OCD: Je hebt een obsessie, meestal iets waar je bang voor bent. Stel je bent bang dat iemand dood gaat. Dat is een normale gedachte, daar is iedereen bang voor op zijn tijd. Maar stel dat je die gedacht niet kan loslaten. In het geval van iemand met OCD vormt die persoon een obsessie voor die gedachte, doordat het een nare gedachte is word je angstig. Om dat angst gevoel weg te krijgen voert die persoon een handeling uit bijvoorbeeld. Bijvoorbeeld iets aantikken.

Het werkt hetzelfde als ongelukkige dieren in een dierentuin. Herinner je de tijger die telkens heen en weer liep langs het hek en de olifant die van links naar rechts deint? Als je een beweging telkens herhaalt maak je het gelukshormoon endorfine aan. Dat is ook wat je met OCD doet. Door telkens dezelfde handeling uit te voeren totdat “het goed voelt” maak je natuurlijk ook endorfine aan, dat is waardoor je je goed voelt. Maar dat gevoel is maar van korte duur dus heb je het gevoel dat je het nog een keer moet doen. En zo is de vicieuze cirkel rond, yay!

Ik denk dat ik mijn eigen grootste pestkop ben geweest, ik ben heel hard voor mezelf. En ik was (en ben het nog steeds wel, but that’s ok. That’s human.) onzeker. Maar ik maakte mezelf ook onzeker. Ik vorm angsten waarvoor je absoluut niet angstig hoeft zijn (note to self, haha). Dingen zoals religies, schoonmaakmiddelen (Nee nee, geen bacteriën MAAR SCHOONMAAKMIDDELEN JA JA MENSEN) en nog heel wat andere dingen.

Dus nee, niet iedereen met OCD wast veel de handen, dat kan, dat is een optie. Als je daar blij van wordt. (Dat word je niet, maar hé) Gedachtes constant herhalen is ook leuk om jezelf te tergen, totdat je de negatieve gedachte met de “goede” gedachte weg heb gejaagd. Let me tell you, gedachtes kun je niet tegenhouden. En gelukkig kan niemand ze horen, behalve sommige vampieren maar die heb ik nog niet gezien hier.

Zoals de oude Hawaïanen altijd zijden: Gedachtes zijn net als golven, hoe harder je ze probeert tegen te houden, hoe groter ze worden. (Dat zeiden ze vast niet, dat zei een internet goeroe.)

Oké, klaar nu. Je bent grappig dat weten we nu ja. Nu even serieus. Dus nee, niet iedereen met OCD wast veel de handen, drukt 20x op een licht knopje, etc. En het is niet omdat het leuk is, het is omdat het moet. Anders zou het geen dwangstoornis heten. Het kan ook zijn zoals ik net al zei dat je een “positief” zinnetje moet herhalen omdat je iets negatiefs hebt gedacht. Dat het tussen haakjes staat is omdat het niet per se echt positief is.  Het is dus niet zo dat als je het niet ziet dat iemand geen OCD heeft. Want dat is het hinderlijke stereotiep beeld dat er van is.

Wat mij kwaad maakt is dat er mensen durven te zeggen dat het “tussen je oren zit”. Als ik er voor zou kunnen zorgen dat het morgen weg zou zijn zou ik het doen, hé. Dus alsjeblieft mini-me luister: Mensen met OCD weten dat ze het hebben, weten dat het niet klopt en je kan er niks aan doen. Het is niet jouw fout. Maar: alsjeblieft, terg jezelf niet en praat er over!

Kort samengevat ik was/ben ik(soms nog steeds) bang voor mijn eigen gedachtes. Dat heb ik nu aardig onder controle. Het ‘leuke’ is dat je niet van OCD geheel af kan komen, bummer. En als je er niet mee aan de slag gaat het alleen maar erger wordt, trust me. MAAR: als ik het onder controle kan krijgen, kan jij het ook!

 

www.aninwonderland.nl

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

1 reactie

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: