Leven met autisme, leven met trauma’s

0

Ik ben Duncan, 24 jaar en ik heb de diagnose “Autisme” (Asperger). Autisme betekent voor mij: trauma’s hebben.

 

unnamed (1)

‘Als ik in de ogen kijk van een autist, de statische blik, dan zie ik een verdriet. Echte emoties zitten rond de ogen. Spieren waar je geen controle over hebt. Micro expressies’.

In november 2015 begon ik met de ‘Wim Hof inspiratie’ (Wim Hof wordt ook wel de ijsman genoemd en leert nu andere mensen zijn methodes en principes) om de kou te gebruiken en hiermee mijn lichaam sterk te maken. Dat houdt in: Fietsen in korte broek, t-shirt en slippers in de winter rond het vriespunt dragen, gezonde voeding en push-ups.
Wim Hof heeft een ademhalingsmethode waarbij je je erg rustig gaat voelen. Tijdens paniek gebruik ik deze meditatie om tot rust te komen. Dankzij meditatie heb ik leren huilen. Ik heb eerder nooit kunnen huilen. Ik werd altijd boos of agressief.
Binnen 1 maand had ik geen medicijnen meer nodig ( dipiparon en melatonine ) en ben ik van mijn slaapstoornis afgekomen. Ik had mij blijkbaar nu sterk genoeg gemaakt waardoor ik beter met emoties om kon gaan.

 

Trauma


In de lente kwam het mooie weer en ik kreeg opeens weer veel stress. Hoe kan dit? Ik had mijzelf toch sterk gemaakt?
Ik begon mij te verdiepen in trauma’s. Het eerste dat mij opviel was dat veel symptomen overeen kwamen. Angst, slaapstoornis, drukte ontwijken, vecht- vlieg- of bevriesstand en hooggevoeligheid.
Misschien had ik ook trauma’s?

 

Wat is autisme?
Mijn hersenen zijn anders ingedeeld. Je kan het als een woonkamer zien. De ene persoon heeft een grotere tv en de andere persoon een grotere bank.
Het sociale gedeelte is erg klein bij mij, maar dat heeft wel ruimte gemaakt voor creativiteit, techniek en wiskunde.
Ik moest als kind naar logopedie. Het was moeilijk om een klik te vinden bij andere kinderen wanneer praten teveel energie kostte. Ik begon in mijn eigen wereldje te leven. Ik voelde mij alleen waardoor ik thuis extra veel begon te praten. Daarnaast hadden we ook een moeilijke thuis situatie, een arm gezin, 2e hands kleding en ruzies.
Op de middelbare school werd ik verliefd. Ze was magisch voor mij en ik begreep niet hoe iemand zo mooi kon zijn. Ik had nog geen vrienden en ik begreep nog niks van vrouwen. Ze zagen mij als verlegen.
In de klas werd ik afgewezen. Ik kreeg trillende handen. Ik kon niet veel steun vinden bij mijn ouders want die hadden andere dingen aan hun hoofd ook al probeerden ze wel te steunen. Vrienden had ik ook nog niet.
Leeftijdsgenoten gingen naar de discotheek, maar ik had niemand om mee te gaan. Het werd teveel. Ik kon het niet meer verwerken om me alleen te voelen.

 

Mijn autismestress was geboren.

 

Ik begon urenlang op de grond te liggen en later begon ik te schreeuwen omdat de pijn maar niet ophield. En ik gooide met spullen en maakte ze kapot.
Ik kreeg medicijnen en ben gestopt met school. Later ging ik naar dagbesteding en vervolgens kon ik alleen maar thuis zitten.
“Koop een wekker!”, “Haha autist!”, “Ga werken!”, “gehandicapte jongen!”, werd er naar me geroepen.
Ik werd nu nog meer gepest, uitgelachen en ontweken.
Ik had een verdriet dat niemand zag en dat bleef jarenlang doorgaan. Ze zagen alleen mijn autisme en ik wist niet hoe ik het moest uitleggen doordat ik niet goed in praten was.
Ik staarde urenlang voor mij uit en viel daarna in slaap door moeheid van stress en angst, ik had een verlammende gevoel in mijn armen en benen en kon urenlang schreeuwen in mijn kamer, waarbij ik de volgende dag weer een kapotte stem had!
Uiteindelijk werd dit gewoon voor mij en mij werd verteld dat stress bij autisme hoort.

 

Ik was me niet meer bewust van de oorzaken.

Wanneer je in een trauma zit dan werkt je bloedsomloop anders. Je krijgt bijvoorbeeld angst waardoor jouw adrenaline omhoog gaat. Soms ben je heel boos en het andere moment kun je niks doen waarbij je bevriest. Ik gebruik nu een ijsbad voor mijn voeten en handen, koud douchen en genoeg beweging om mijn bloedsomloop en hart weer terug goed te laten werken waardoor angst en stress ook weer verdwijnt en ik meer dingen kan doen.

Geen medicijn industrie voor mij, maar een natuurlijke methode.
Met een trauma ben je extra alert voor gevaar. Je wilt bijvoorbeeld een vaste planning zodat niks opnieuw verkeerd kan gaan. Een zekerheid, comfort en je wilt vooral drukte ontwijken. Je geeft jouw hoofd de prioriteit en extra prikkels en veranderingen kunnen er niet meer bij.
Je vertrouwt soms bepaalde mensen niet waardoor je snel weg vlucht. Blokkeren (vlucht) van mensen op sociale media of snel boos worden (vecht), weglopen en niet in de buurt van drukke groepjes mensen komen, omdat je bang bent dat ze iets gaan zeggen. Bang om zelf niet op tijd iets te kunnen zeggen door pesterijen in het verleden, bang om aangekeken te worden. Geluiden zijn soms ook te harde prikkels, omdat je het liefst rust hebt om gedachtes te verwerken.
Je vermijdt situaties die vroeger mis gingen.

 

Een wereld gemaakt voor 1 soort mens. De sociale mens.

 

Er wordt vermoed dat het stenen tijdperk de oorsprong is van autisme. Misschien was er een jongen die niet sociaal was, maar uiteindelijk het vuur heeft uitgevonden en zo wel in de groep werd meegenomen?
Mensen met autisme hebben in elk geval een creatief vermogen. Het vermogen om nieuwe ideeën in plaatjes te zien voordat het uitgevoerd is. Het ‘gedachtenexperiment‘ wordt dat bij Albert Einstein genoemd, terwijl het voor mij heel gewoon is om op die manier te denken.
Pre-mortem thinking. Een techniek bedacht door een professor om te voorkomen dat iets mis gaat waarbij hij andere mensen inspireert vooral zo te denken.
Terwijl bij autisme het als een beperking wordt gezien om alles goed te moeten inplannen???

 

Labels

 

Of je nu ADD, ADHD, Pddnos, bordeline hebt. Het zijn in mijn ogen allemaal labels.
Iedereen wordt anders geboren en iedereen heeft andere kwaliteiten.
Je wordt verteld dat de stress aangeboren is. Je wordt als gehandicapt gezien, omdat je niet in de ‘perfecte’wereld past.
Ik geloof dat de stress ontwikkeld is. Ik heb dit bij mijzelf bewezen, maar ook andere mensen met autisme die ik spreek herkennen de symptomen van trauma’s. Ze herkennen veel in mijn verhaal.
Misschien is dus de stress die je ziet bij autisme eigenlijk een vorm van trauma?
Iedere keer dat je gepest wordt, uitgelachen of niet serieus wordt genomen, dat gaat op langere termijn veel stress geven waardoor je nog moeilijker kan functioneren, en je gaat slaapstoornissen ontwikkelen.

Als klein kind fietste ik altijd rondjes in de straat. Ik voelde blijkbaar aan dat dat goed voor me was.
Ik fiets nu ook iedere avond en ochtend en ik heb daardoor geen slaapstoornis meer. Mijn hoofd is rustiger door ASMR, regen en onweer soundtracks op youtube.
Een laptop met een beeldscherm zou melatonine af breken? Ik slaap er perfect op! Een film vlak voor het slapen maakt je hoofd erg rustig waardoor je sneller in slaap valt. Een goede oplossing als je niet van lezen houdt.

 

Liefde
Op het gebied van vrouwen heb ik mij heel erg moeten aanpassen. Liefde komt vanzelf, wordt er tegen je gezegd. Als man komt dat niet vanzelf. Je moet een goede indruk kunnen achterlaten op de vrouw, ik heb mijn kleding en haarstijl moeten veranderen van een nerd tot knappe gozer, leren flirten en leren grapjes maken wat ik eerst nooit kon doen.
Meisjes zijn verliefd op mij geworden!
Als ik nu op straat loop heb ik makkelijk oogcontact terwijl ik vroeger erg onzeker was.

 

Leren met je beperking omgaan

Ze noemen autisme een beperking, maar met de juiste motivatie en steun kan je die dingen gewoon leren. Veel mensen met autisme worden alleen gelaten waardoor ze zulke dingen niet leren. Ze worden niet genoeg gemotiveerd om bijvoorbeeld op een vreemd meisje af te stappen. Ik had daar ook een vriend voor nodig die mij ging motiveren zodat ik de angst kon overwinnen.
Mensen met autisme worden veel in de comfortzone gehouden waardoor ze weinig leren, overbeschermd zijn.

Je comfortzone doorbreken vind ik daarom erg belangrijk, voor iedereen!
Natuurlijk moet je zoiets niet forceren als het echt niet lukt, maar als je het ontwijkt gebeurd er ook niks. Een goede balans vinden, daar gaat het om. Fouten maken is niet erg.

De grootste fout is om geen fouten te hebben gemaakt!!

Ik ben altijd uit mijn comfortzone gestapt en heb daardoor veel kunnen leren.
In mijn eentje in een drukke kroeg staan en telefoonnummers krijgen van meisjes is geen probleem meer. Een ander leuk voorbeeld is pianospelen op het station. In het begin voelde het angstig, maar door het vaker te doen werd het niet meer eng. Ik krijg nu veel aandacht op het station.
Ook wanneer ik in mijn schetsboek teken op straat krijg ik veel aandacht van mensen en ik kreeg zelfs een paar opdrachten aangeboden! Ik was hierbij geïnspireerd door de film “One More Line”, over de kunstenaar “Jack Mays” die iedere dag buiten tekende.

Inspiratiebronnen

Grote inspiratiebronnen van mij zijn bijvoorbeeld ook Vincent van Gogh, Albert Einstein, Micheal Jackson en Mozart, waar ook van vermoed wordt dat ze autisme hadden. Ze waren minder sociaal, maar hadden wel andere talenten. Albert Einstein deed het bijvoorbeeld heel slecht op school.
Jouw hoogbegaafdheid wordt beoordeeld op spellingsfouten. Je wordt als dom beschouwd als je geen kennis uit boeken hebt gehaald en een lage opleiding hebt gedaan.
Albert Einstein heeft daar een mooie quote over:

“Everybody is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid.”

Ik word ook geinspireerd door de tekeningen van Kees Momma, een persoon met autisme die op tv is geweest. Ondanks zijn moeilijkheden die hij heeft gehad krijgt hij nu veel waardering door zijn tekenkunsten en dat vind ik heel mooi om te zien.

Strijder
Duncan betekent: machtige/strijder en komt van een Keltische naam die verschillende koningen hebben gehad in Ierland en Schotland.
Mijn ouders hebben de naam onbewust gegeven. Het kwam vanzelf. Misschien omdat zij het moeilijk hebben gehad, heb ik een doorzettingseigenschap overgenomen.
Trauma’s verwerken is een lang proces. Ik ben in ieder geval veel rustiger geworden en ik raak niet meer snel in paniek.
Ik blijf altijd strijden en ik geef nooit op in de sociale tijd waar we nu in leven, ik gebruik mijn talenten om andere mensen te inspireren!

 

unnamed

Illustratie: Duncan ten Kate

 

 

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: