Leuk om te roepen

0

Toen ik klein was, ik geloof een jaar of zes, was het in om Fuk-a-Duk te roepen als iets tegenzat. Wij wisten bij God niet wat we riepen, maar het klonk leuk. Zo gaat dat nu eenmaal bij kinderen, ze herhalen de dingen die ze in hun omgeving oppikken. Dat is leuk, stoer en hoort bij het leerproces.

Dit wetende ben ik niet zo heel gauw geschokt door discutabele uitspraken van kinderen. Toch wisten een aantal jongetjes van een jaar of tien mij laatst te verrassen. In de vakantieparken waar wij onze vakantie doorbrengen, ontvangen ze ook regelmatig kinderpartijtjes in het zwembad.

Op onze laatste vakantie trof ik dus zo’n partijtje jongens dat zich luid en ravottend door het zwembad verplaatste. De jongens hadden een leuk spel bedacht. Ze probeerden elkaar onder water te duwen terwijl ze hard ‘Allah u Akbar’ riepen. Dat deed mijn wenkbrauwen toch enigszins omhoog schieten.

‘Allah u Akbar’ is een uitspraak die je regelmatig op onder andere televisie hoort en is voor velen onlosmakelijk verbonden met de Islam en alles wat uit naam van deze religie gebeurt.

ik wist nu niet of ik geschokt of geamuseerd moest zijn. Ik vroeg me wel een aantal dingen af:

Zouden ze weten dat ze ‘God is groot’ roepen of zouden ze denken dat het gewoon één of ander strijdkreet is?

Zouden de volwassenen in hun omgeving er blij mee zijn? Hoe moet je hier als volwassene en opvoeder tegenover staan?

En als laatste, wat is het nu eigenlijk? Is het de beruchte islamisering van Nederland? Is het godslastering? Of is het gewoon onschuldig kinderspel?

bert collage

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: