Kerstmissers

0

Wegmetkerstmaus (1)
Het zal u ongetwijfeld niet ontgaan zijn dat ik moeite heb met een aantal tradities en daar kan ik dan zuur over schrijven. Heb ik trouwens niet uitgevonden hoor, ik verschuil mij graag achter cabaretiers die de verzuring en verzeuring rond deze tijden tot een ware kunst hebben verheven. Maar mag ik u weer even bij de hand nemen? Het gaat over Kerstmis.

In mijn geliefde blauwe plasticwagentjes suup zie ik dat het weer nodig Kerst moet worden. Normaal is het assortiment om te huilen in vergelijking tot de supermarkten in onze nabije buurlanden. Maar nu wordt er extra ruimte ingenomen door kratten en tafeltjes afgezet met dennengroen en rode strik. Stollen met of zonder spijs, rode spruitjes, aardperen, paarse worteltjes, afbakbrood en afbakcroissants in aantallen of er een weeshuis gevoed moet worden.

Wild mag ook niet ontbreken en het ligt in ruime mate in de koelschappen. Het blijkt echter bij onderzoek dat dit geen aan- of afgeschoten wild betreft. Het vrije konijn blijkt gewoon een gefokte Flappie. Nep dus. Maar het is kerst en die gedachte moeten we vasthouden, hoor ik overal om mij heen. Vullen dus met appeltjes en je hebt een appelFlappie.

Die overconsumptie wordt meestal afgedaan als ‘gezellig onder elkaar genieten’. Maar ergens knaagt er wat. Er zijn namelijk mensen die niet zo gezellig genieten en daar moet dan rond Kerstmis ook wat aan gespendeerd worden. Mooie compensatie, iets geven voor het goede doel, om daarna met volle overgave te kunnen innemen tot we overgeven.

De commercie doet vrolijk mee. De Hallo winkel belooft met gelikte commercials dat minderbedeelden aan een vrolijk kerstmaal geholpen worden. Maar wil u dan wel de kerstboodschappen daar gaan halen? Want delen doen we ook met de kosten, we zijn nu eenmaal Nederlanders hè?

Dan staat er in Haarlem weer een glazen huis met dj’s. Hun serieuze verzoek valt al jaren samen met de vrijgevigste weken van het jaar: Kerst. Ze doen wat ze eigenlijk het hele jaar al doen, plaatjes draaien maar nu met een lege maag. Mensen komen van heinde en verre geld door het schuifloketje gooien. Want er staan toevallig ook camera’s op het optrekje gericht en zo kan je goede daad zomaar op tv komen.

‘Tjonge! Niks mis met dit al toch?’ hoor ik u zich geërgerd afvragen. Nee, natuurlijk niet, we moeten ook voor onze medemens zorgen die het minder goed heeft. Maar wederom als met veel andere tradities houdt de goeiigheid op als de kerstdagen voorbij zijn. Supermarkt weer zijn normale aanbod, Flappie terug naar zijn hok, daklozen weer dakloos zonder een gesponsorde hap en de jockey’s weer aan de dis(k).

Kunnen we dus misschien de naastenliefde wat meer uitsmeren over het jaar? De oliebol verplaatsen naar het voorjaar? Een liedje maken met BN’ers voor arme mensen in het najaar en dan samen met gewone burgers barbecueën in de zomer? En Flappie op laten treden als Paashaas? Kunnen de wilde varianten een dennenboom versieren.

Vrede op aard het hele jaar. Dat zou wat zijn. Maar ach, op naar de volgende traditie….

http://www.elsevier.nl/Nederland/nieuws/2014/12/Supermarktwild-vaak-geen-echt-wild-1668405W/

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: