Hoer

0

 

rose

 

Je was gebleven, dat moet gezegd.

Ook toen met mij, in uitgemergelde en deplorabele toestand de fun van het neuken over was. Ik mocht vaak horen hoe bijzonder dat was, waarbij je jezelf hardop afvroeg wat je in godsnaam zou motiveren in de buurt te blijven en nu en dan een wandelingetje met mij te maken. Want een groot respons in ons contact vond je niet. Het was zo eenzijdig, klaagde je.

Er was, toen ik nog een beetje schichtig weer opkrabbelde, voor jou regelmatig aanleiding om de term “Hoerrr” te bezigen. Te pas en te onpas. En, ineens was er een moment dat iemand je had gezegd dat dat mogelijk kwetsend zou kunnen zijn, vertelde je me, bijna vragend.
Dat al of niet kwetsen je sowieso bezig zou houden…. Maar, och.
Ik heb altijd onderscheid gemaakt tussen beroepsuitoefening en wie ik zou zijn. En zeg nou zelf, “boerrr” bekt ook wel lekker, toch? “ Filatelisttt” ook, als je even oefent.

In de jaren 80 was voor ons- Rode Draders en consortes- de term “HOER” dé geuzennaam. Angry young women waren we, trots, onverslaanbaar. Kwetsend? Ha! Wie wilde ons kwetsen? Kom maar op! Gefileerd, rauw bij het ontbijt.

Heb je de term “Hoerrrenloper” wel eens geprobeerd? Die doet het ook goed. Die andere partij van het verguisde pact. Onlosmakelijk; zonder hoerenloper geen hoer. Alhoewel hij dat soms wil denken.

Jij was een hoerrrenloper die ik toeliet in mijn privé. Gemiddeld genomen heel onverstandig dat volk privé entree te verschaffen.  Een veteraan zou het kunnen weten. Voor je het weet heb je het cliché in huis, op je bank, in je bed.

Half jaren 80 was er een befaamde hoerrrenloper hier in de stad. Niet omdat die geweldig vree ofzo, een jeugdige schoonheid was, vermakelijk of onderhoudend. Maar hij bestelde “ze” bij bosjes. Het was, als je een escort was, onmogelijk niet vroeg of laat ook bij hem over de vloer te komen. Daar viel geld te verdienen; dat wist de hele escortwereld van Den Haag.

En dus spoedden wij ons- zelden alleen- naar zijn adres…..

Ik was daar. Natuurlijk!
Jong, bloedmooi nog, slank en atletisch, haren tot op m’n billen. Niet echt zijn type. Wel het type om naar te kijken terwijl ze vree met jonge jongens.   “Knaapjes”, zoals mijn collega Henny ze noemde, ze waren er altijd. Henny, een tikkeltje verlopen voluptueuze Indische van “35” met tieten DD geperst in tijgertop, was een van zijn favorieten. Ook mijn nog altijd dierbare vriendin Karin- die nu op haar verdiende lauweren rust onder Mediterrane zon- werd vaak door hem besteld. Tieten EE. Rest de vraag wat zijn fetisj was. Hoerrrenloper bij uitstek, die de term eerrr aandeed.

Die prachtige jaren 80. Ze stonden in de rij. Wanneer ik aangereden kwam in Scheveningen en mijn ouwe Eend parkeerde, zag ik ze wachten bij de bushalte, opduiken uit portieken. Met mij oplopen naar hun hemel. Ik deed de term “Hoer” eerrr aan.

What’s in a name?

 

~Epiloog~

Mijn stukje “Hoer”, bespiegeling op het stigmatiserend gebruik van termen als “hoer” en “hoerenloper” vraagt in het zwart-wit-debat over prostitutie dat op het moment in heftige beweging is wel wat toelichting.

Voor mij, een hoer, om in termen te blijven, met ruim 30 jaar ervaring in dit voor velen duister metier, heeft de term “hoer” verschillende betekenissen. Die van beoefenaar van sekswerk, alhoewel neutraler termen te bedenken zijn. De geuzennaam, gekozen tegen traditioneel geworteld oordeel in. De aanduiding van de, in het algemeen, veile vrouw, het archetype. En de duiding in stigmatiserend gebruik, bedoeld de sekswerker te diskwalificeren, uit te sluiten, te marginaliseren, te kwetsen.

“Hoerenloper” heeft voor mij -ervaren sekswerker- maar één betekenis. Voor mij is “de hoerenloper”  niet synoniem aan “dé klant”.
Het is het type “hork” onder de klanten. Zoals je die in iedere dienstverlening tegen komt. Een pré-prostitutie nevenactiviteit naast studie was er voor mij één in de zorg o.a.
Ook daar waren horken. Heus, ik verzorgde bepoepte konten van bejaarden die mij als “koelie” behandelden even zorgvuldig als de konten van bejaarden die mij met gezond respect bejegenden. En nee, de horken onder de bejaarden hebben mij niet in mijn hart geraakt, noch levenslang getraumatiseerd. Ik was behept met normaal zelfrespect. Dat kan wel een stootje hebben bij een volwassene, toch?

Het percentage “hork” onder de klanten? Laat ik een schatting of een gissing doen, zoals goed gebruik als het over prostitutie gaat. 1%, hooguit 2%.  Vanuit de bedenkelijke bron; eigen praktijk.

Er is ook nog wat toelichting nodig bij het gebruikte “knaapjes”  Voor je het weet wordt er “moord en brand” geschreeuwd over kinderprostitutie en “zie je wel!!!!”  De knaapjes, waren twintigers, van mijn eigen leeftijd. Volwassen dus. En Henny, mijn oudere collega, gebruikte de term ironisch. Ja, die vorm van humor bezigen hoeren soms ook.

Roos Schippers, escort

Deelnemer Swexpertise, Platform positieverbetering sekswerkers
Lid ICRSE

 

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: