Grenzen stellen

0

‘Maak nou eens een keer iets af!’ verzuchtte een vriend vorig jaar, toen ik voor de zoveelste keer besloot ergens de brui aan te geven waar ik vol enthousiasme aan begonnen was.
Story of my life inderdaad: ik ben kampioen losse eindjes achterlaten. Het word me te veel/ levert me te weinig op: hopla, klaar ermee. Volgende project.
En dat is natuurlijk jammer, daar had die vriend gelijk in. Want iets kan echt de moeite waard zijn om net nog even dat extra beetje in te stoppen.
Maar waar leg je de grens? Want je hoeft natuurlijk niet tot in het oneindige door te gaan met iets wat inderdaad niets of veel te weinig oplevert, of erger nog, misbruik te laten maken van jezelf.

Ik heb behoorlijk wat moeite met die grens, al mijn hele leven. Hij is voor mij niet heel duidelijk.
Ik weet dat ik vaak vet over die grens heen ben gegaan en mezelf  behoorlijk ben tegengekomen, en ik denk ook dat ik inderdaad vaak genoeg voortijdig ben gestopt om dit juist te voorkomen. En misschien zijn daardoor dingen die heel mooi hadden kunnen worden een middelmatigheid gebleven. En dat is jammer.

Nu kan ik me er bij neerleggen en heel trendy mezelf en iedereen om me heen voor de gek houden met: hee dit ben ik en daar moeten we het mee doen, ik accepteer mezelf zoals ik ben.
Maar met die makkelijke weg heb ik ook weer geen vrede. Dat wringt ergens enorm en dat voelt niet prettig, dat frustreert zelfs.
Ik ga dus toch voor de uitdaging: ik wil die balans vinden tussen mezelf niet voorbij lopen en volledig voor iets gaan.
Ik heb nog werk te doen.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: