Expatblues: transformatie

0

10953914_10206146313520532_435769110922082808_oOk het is gebeurd, de transformatie van nuchtere Hollandse, stadse meid naar een expatvrouw is begonnen. Vandaag maakte ik mij druk over zoiets zieligs, ik was niet betrokken bij de voorbereiding van een kaartdag. Ik was van slag om iets waar ik mij normaal gesproken nooit druk om zou maken. Hoezo, ben ik teleurgesteld in dit feit? Je wereld wordt te klein als je je om zulke dingen druk maakt.

Tot een week geleden was dit transformatie proces nog wel te stoppen want toen had ik een baan. Ik prijsde mijzelf gelukkig dat ik in dit gekke land weer een nuttige bezigheid had en nog wel in mijn eigen vak. Hoe leuk is het om in je eigen vakgebied een andere cultuur te ervaren. Helaas dit was helemaal niet leuk. De verschillen zijn te groot en bijna niet te overbruggen.

Een kleine uitleg, hier op de compound is een kinderdagverblijf geopend door een dame uit Jordanië, laten we haar Diva noemen. Diva verdient heel veel centjes met haar kinderdagverblijven en houdt enorm van reizen. Dit betekent dat Diva veel onderweg is en haar toko’s laat runnen door managers. Goede deal. Alleen Diva vergat voor het gemak dat toen ze mij aannam, zij al een andere manager had aangenomen. Je begrijpt hier waren wij beide NOT amused over.  Op een kinderdagverblijf met 9 kinderen en 3 leidsters heb je niet 2 managers nodig.

Al na de eerste dag nam ik mijn ontslag, 2 kapiteins op 1 schip is niet mogelijk. De andere manager noemen we voor het gemak nazi smurf en die taak nam zij zeer serieus. Ik kon geen stap zetten of zij riep mij op het matje dus dit resulteerde in flinke ruzies van mijn kant

Het kinderdagverblijf is een dictatuur, dus in een keurige maar erg eerlijke mail bedankte ik voor de job. Tot mijn verbazing kreeg ik via een vriendin te horen dat Diva alsnog met mij wilde praten over mijn vertrek. Ik moet zeggen, respect want als ik zo een mail had ontvangen van een betweterige, Hollandse teut had ik die mail in haar ……… gestopt.

Na een goed gesprek ben ik weer met frisse moed begonnen maar op mijn voorwaarden. Op mijn eerste of eigenlijk tweede werkdag bleek dat het gesprek niet heel veel waarde had. Er waren nog steeds 2 managers onder leiding van nazismurf en helaas dat pik ik niet. Mijn ego is te groot. Diva was niet te bereiken vanwege haar hobby dus een uitleg van haar kant zat er niet in. Nazismurf rent de klas in en schreeuwt tegen de teacher wat ze fout doet en klapt de deur weer dicht. Een hele vreemde manier van managen en geheel tegen mijn gevoel in.

Daarnaast is de Arabische manier van hoe je met kinderen omgaat zo anders dan bij ons. Een kinderdagverblijf heet hier een Pre school en vanaf 1 jaar ben je welkom. Het eerste jaar mag je nog een beetje rond kruipen maar vanaf 2 ben je zwaar de pineut. Er is een strak schema met elk half uur een activiteit zoals Arabisch, Frans, vormen benoemen, tellen, letters leren en dat onder luid gebrul van een teacher. Des te harder je schreeuwt des te beter je bent. De kindertjes maken een half uur lang een cirkel en moeten dat binnen de lijntjes inkleuren. Er is bijna geen speelgoed, geen poppenhoek, geen garage etc. De ochtend begint met alle maanden opnoemen, alle dagen, alle kleuren, alle cijfers, alle vormen, gekmakend. Peutertjes drillen is niet waar ik in geloof, ik denk dat je hier hele gekke mensjes van krijgt.

De druppel was dat ik mijn Nederlandse collega moest ontslaan en haar moest vertellen dat zij nog 1 dag had en dan kon vertrekken. Nu heb ik geen problemen met mensen ontslaan maar wel op deze manier. De volgende dag heb ik dan ook maar mijzelf ontslagen.

Een doel hebben is voor mij belangrijk, want nu slijt ik mijn dagen met koffieochtenden, uit eten, winkelen, zwemmen etc. Voor sommige van jullie klinkt dit misschien als een heerlijke vakantie maar geloof mij, een eeuwige vakantie is niet leuk. Soms hoor ik ‘oh jij leidt een heerlijk luxe leven’ maar dat is nooit mijn stijl geweest. Daar word je ook een heel gek mensje van en dan ga je je druk maken over het feit dat je niet bent uitgenodigd voor het organiseren van een kaartdag.

Geen paniek, ik ga nu knutselen voor de kerst met een paar leuke meiden en die spullen gaan we op koffieochtenden verkopen. Vannacht kom ik naar Nederland en dan ga ik al mijn favoriete winkels af om in te slaan. Ik ga terug naar Saudi met dozen vol goedkope rotzooi om hier te verkopen,dus mijn volgende job wordt marktvrouw. Het zal meer voor de fun zijn dan voor de centen maar het geeft weer een doel. Ik moet mijzelf redden voordat ik het vervreemde expatvrouwtje word.

MAAR nu eerst een weekje naar Nederland om al mijn lieve vrienden en familie te knuffelen, yes here I come!

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: