Een hapje eten

0

De sluipmoordenaar heeft nog niets gegeten vandaag. Wat zal hij eens nemen? Een hapje van jou, wellicht? Ach, kom. Eèn klein hapje maar. Ik zal zachtjes bijten.

Ik zal zachtjes kussen, daar vlak onder je oor. Ik weet namelijk, wat dat met je doet. Ik weet het helemaal. Ik ben net als jij. Helemaal hetzelfde. Laat me dit hier, dit stukje kleding, even uit doen, dan ga ik verder…

Mijn vingertoppen dansen nu, op het ritme van de muziek, over je onderarm, vanaf je pols naar boven. Aanraking is zo zacht als zijde, stil glijdend in de wind, glijdend over je zachte huid…

Ik kus je hals, precies dààr, zachtjes beroeren mijn lippen je huid weer, een rilling gaat door je heen. Dit, dit is het ultieme. Als een engel met je vrijt, is dit het resultaat. Laat mij een aanraking beginnen. Mijn vingers dansen stil verder en ik kus je nog eens.

Ik kus je nog eens, maar nu dan je lippen, ik kus je nu stil, ik kus je zachte mond. Je kust me zacht terug en de wereld verdwijnt, verdwijnt helemaal. Waar waren wij gebleven? O ja, ik weet het al weer. Jij, je ligt daar, en ik, ik was hier…

Ja, daar ja, de hemel der hemel, daar ben ik nu. Je wil me daar hebben en ik, ik ben er, doe wat ik doen moet, maar graag. Ik hoor je zo graag genieten, en nu, geloof me, ik hòòr je…! Ik hoor je genieten, hardop en luid, dat, ja dàt daar, dat is het geluid…

Dat geluid wil ik horen en ik hoor het nu, ik hoor het voortdurend…

voortdurend…

…en ja. Het duurt voort.

Eindeloos duurt het voort.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: