Economie in de dagelijkse praktijk: Pareto en de Marokkaanse gemeenschap

3

Het Pareto-principe. Een door Vilfredo Pareto opgestelde regel in de economie die stelde dat 80% van de bezittingen indertijd in Italië in handen was van 20% van de Italiaanse bevolking. Dit principe ook wel de “80-20-regel” genoemd geldt nog steeds. Het is op veel meer zaken van toepassing. Bijvoorbeeld 80% van de herrie op een school wordt veroorzaakt door 20% van de leerlingen.

Waarom deze inleiding? Omdat ik deze regel ook toe ga passen op de Nederlandse maatschappij, en dan komt er een opvallend beeld naar voren. 20% van de mensen bepaalt dan het beeld van 80% van die gemeenschap. 20% van de Marokkaanse gemeenschap in Nederland bepaalt zo het (verkeerde) beeld van 80% van die gemeenschap.
Maar laten we niet Roomser zijn dan de Paus; 20% van de Nederlandse schreeuwers bepaalt dan ook 80% van de Nederlandse herrie over dit onderwerp. Dus volgens deze theorie zou het beeld in Nederland over Marokkanen wel eens een zeer vertekend beeld kunnen zijn.

Niet alleen volgens die theorie maar ook uit eigen ervaring kom ik meer mensen tegen uit die 80% van de Marokkaanse gemeenschap dan uit de 20%. Er zijn een heleboel Marokkanen die het heel goed doen, maar die zien of horen we niet of nauwelijks. Dat klopt ook weer volgens diezelfde regel van Pareto. Die wordt nog een keer versterkt doordat 20% van de Nederlanders ongenuanceerd brult, het beeld bepaalt en ook nog meent te mogen spreken namens die 80% die zijn mond houdt.

Heb eens de moed om met dit beeld de maatschappij te bekijken. Ik word er een stuk vrolijker van. Sterker nog, niet alleen ik maar ook je medemens. Ik praat dan namelijk niet meer over groepen, omdat ik weer naar de mens kijk. Ik sluit dan ook mijn ogen niet voor een handvol raddraaiers die de sfeer verpesten voor iedereen. Laten we er ook zo naar kijken!
En dat handjevol etterbakken moeten we dan ook keihard aanpakken als de normale medemenselijk benadering niet meer mogelijk is. Iedereen verdient een kans, dus dat betekent voor sommigen ook een kans om je kans te kunnen verpesten. En als je die kans hebt verspeeld zul je de consequenties moeten aanvaarden.
Ook dan maar hopen dat Pareto weer gelijk krijgt: het lijkt alsof iedereen zijn kans mist, maar dit geldt dan ook maar voor 20% van het totaal.

Noot van de redactie: deze schrijver heeft in de dagelijkse praktijk met criminaliteit te maken en reageert op het blog van Maryam Ingrid Sougiblatti http://www.dedagelijksespiegel.nl/opgroeien-tussen-twee-culturen-schoolperhikelen-maryam-ingrid/

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

3 reacties

  1. Hoe je over Marokkanen denkt hangt ook sterk af waar je woont/werkt.

    In mijn buurt heb je minstens 2 goede inkomens nodig om een hypotheek te kunnen krijgen. De mensen die daar wonen zijn dan ook de mensen “die het goed doen”. Net als de Marokkanen die ik op mijn werk op de werkvloer zelf tegenkom, die hebben dus een baan en zijn daardoor per definitie mensen “die het goed doen”. Eigenlijk, als ik erover terug denk, kwam ik alleen met die mensen in contact. Ga ik van de Marokkanen uit die ik “in het echte leven” ken(de), dan is er helemaal geen Marokkanen probleem.

    Totdat je voor je werk 4 jaar lang dagelijks in de Haagse schilderwijk (en andere vergelijkende wijken) moet zijn. Opeens dán snap je de PVV stemmer volledig.

    En dan?

    Ik probeer mij er dan in te verdiepen, maar kom erachter dat elk nieuws of bericht in de media een eigen kleur heeft.

    Het beste kon ik mij vinden in volgend artikel:

    Marokkanen en criminaliteit | Landgenoten of Buitenlui – http://www.flipvandyke.nl/2012/12/marokkanen-en-criminaliteit/

  2. maryam-ingrid on

    Een geweldige reactie Pjotr. Erg blij mee want zeer goed beschreven en niet voor een andere uitleg bestemd dan het er staat.

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: