DEELTIJDKUTTEN

3

iL8BGxH

Ik moet ernstig lachen om al die blogjes over feminisme hier. Van die oudere huisvrouwtjes die dan virtueel “Wij tellen mee” scanderen, terwijl ze natuurlijk zelf ook wel beter weten want dagelijkse spiegels zijn er niet voor niets. Het opeisen van  banen op basis van je eisprong of halverwege een carrière inspringen… ik vind daar wat van.

Net als gelijke beloningen, ook zoiets. Mannen baren niet, mannen hebben geen last van een biologische klok, mannen tillen alles, mannen kunnen tegen een geintje, mannen zijn geen oversteek-moeder, mannen worden nooit vervelend tijdens de VRIJMIBO, mannen klagen niet als zij via de Noord-Afrikaanse flessenhalsmethode klemgezet worden bij de kopieermachine.

Ik kan zo nog wel even doorgaan, bottomline is: ER ZIJN NU EENMAAL VERSCHILLEN!

Ik zou het gezeur dus liever FEMINIXME willen noemen want het gaat ook nergens over. Denken ze echt dat een werkgever op een gepermanente tiepmiep  uit halverwege de vorige eeuw zit te wachten?

… Die al decennia niet meer aan enig arbeidsproces, naast koffie drinken, heeft deelgenomen?

… Die al  15 jaren tot ver in ochtend uit slaapt?

… Die minstens 8 uur per dag soaps zit te kijken tot hun onopgevoede groene snottebel weer van school komt?

… Die denken dat squirten een fabeltje is?

Nee toch?! Laten we eerlijk blijven. NO FAT CHANCE BABY!!

 

Ik heb wel eens een memorabel sollicitatiegesprek gehouden met zo’n tantetje. We kunnen daar op kantoor nog steeds hard om lachen. Dat gesprek stond bol van de “ik wil dit-ten”, de “Hou hier rekening mee-en”  en de “Ik doe dat niet-ten”. Ik heb tijdens dat gesprek mijn Griekse maaltijdsalade uit de bureaulade gehaald en ben dat smakelijk gaan eten. Na iedere zin humde ik zo positief mogelijk (uhuh) en liet minutenlange stiltes vallen … om zo het gesprek uit te smeren over mijn volledige maaltijd, zeg maar. (zoiets noemen ze een“concurrent activity”in het bedrijfsleven) Daarbij keek ik hooguit 1 of 2 keer op. Aan het einde van de potsierlijke monoloog vroeg ik haar waarom zij dacht dat dit bedrijf op zoek was naar deeltijdkutten, had ze dat ergens gelezen?

Het voorval is uiteindelijk een rechtszaak geworden maar omdat op de videobeelden duidelijk te zien was dat zij herhaaldelijk met haar neppe Louis Vuitton handtas sloeg, is de zaak geseponeerd wegens onvoldoende bewijs . Mijn bedrijf begint dus nooit meer aan dit soort sollicitaties, er zijn immers grenzen.

 

Kijk: echte feministes klagen niet, die staan in hun … bl*t*  kut Vagijn… voor het mediapark te demonstreren… waarom de VARA de Keulse massa-aanrandingen voortdurend laat bagatelliseren. Gisteren bij dat links-extremistische #DWDD nog! Bert en Ernie:”het viel daar in Keulen wel mee, er zijn ergere dingen” (of woorden van gelijke strekking) Daar hoor je zo’n feminixtische deeltijdkut dus nooit over…

 

Enfin… Plop…. A votre santé!

Henk Sinatra, cabaretier

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

3 reacties

  1. Caroline Van Steenbergen on

    Ik zou je aanraden om eens een boek te lezen, misschien eentje over feminisme. Een job komen ‘eisen’ heeft daar nikser dan niks mee te maken, maar je wil duidelijk gewoon mee op de Keulen-kar springen en vindt dus een verbanden uit waar er geen zijn om mensen te lokken om je stuk te lezen. Zo plaats je niet alleen feminisme in een slecht daglicht, maar is je stuk ook bij de haren getrokken.
    (Ik ben trouwens dertig en heb een baan, zou je op de man willen spelen ipv op de bal.)

  2. Pingback: Gaan we voor- of achteruit? - MightyMusings.nl

  3. Pingback: Gaan we voor- of achteruit? - iPIXtitude

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: