De zelfmoord van Anthony Bourdain en het gelijk van Natascha Gerson.

1

Afgelopen week pleegden maar liefst drie beroemdheden zelfmoord. De laatste daarvan was Anthony Bourdain. Hij liet onder meer zijn dochter van 11 jaar achter.

Dit feit zorgde ervoor dat Natascha Gerson zich onsterfelijk maakte door te tweeten dat ze Bourdain hierom een egoïstische hufter vindt.

Uiteraard vielen veel mensen over haar heen. Hoe kun je nu zoiets zeggen en wie is Natascha Gerson nou helemaal om te oordelen over deze man. Zij kan niet weten hoe deze man tot zijn zelfmoord is gekomen en depressie is een hele erge ziekte.

En die mensen hebben gelijk.

Echter Natascha Gerson heeft ook gelijk. Als je kinderen hebt en je pleegt zelfmoord, beroof je ze van hun ouder. Je veroordeelt je eigen kind tot een onuitwisbaar trauma en immens verdriet. Je geeft ze de boodschap dat zij niet genoeg waren om voor te blijven leven. En met een beetje pech jaag je ze de zelfde hel van depressie in die jij zo juist ontsnapt bent.

Vanuit dit oogpunt roept zelfmoord enorm veel woede op. Het is dan logisch dat er geen medeleven of begrip is voor de zelfmoordenaar (detail: hij/zij heeft het ook niet meer nodig)

Echter voor degene die zelfmoord pleegt is de beslissing helemaal niet egoïstisch. Door het gedachtepatroon dat veroorzaakt wordt door depressie overtuig je jezelf namelijk op een gegeven moment dat iedereen beter af is zonder jou. Je vertelt jezelf dat je een last bent voor anderen en dat je ze hoewel ze je misschien zullen missen op de langere termijn een plezier doet. Zo waardeloos voel je je.

En door het plegen van zelfmoord ben je zelf van het gevoel van waardeloosheid en psychische pijn af. En als bonus is iedereen ook van jou af, win-win (niet dus).

Het zure van dit hele verhaal is dat depressie bij de meeste mensen niet voor altijd is en in veel gevallen goed te behandelen is met medicijnen, rust en therapie. Voor die behandeling is echter wel tijd en ruimte nodig. Je kunt niet een paar medicijnen nemen en op dezelfde voet blijven door jakkeren.

Depressie is namelijk een ziekte, een ernstige ziekte zelfs. En net als elke andere ernstige ziekte zul die moeten behandelen en uitzieken.

Maar depressie wordt als ziekte vaak onderschat en miskent. Er is weinig begrip voor depressie en nog minder voor de duur van de behandeling en het herstel. De meeste mensen denken dat het wel met wat antidepressiva en een paar gesprekken met een psycholoog weg is.

Dat is niet zo. Depressie duurt maanden en soms wel jaren. En zelfs als iemand hersteld is van zijn depressie betekent het niet dat hij/zij weer volledig inzetbaar is en op volle kracht weer mee kan draaien. Ook daar kan nog meer dan een jaar overheen gaan.

Terug komend op het verhaal van Anthony Bourdain. Het mes snijdt dus aan twee kanten. Aan de ene kant is zelfmoord inderdaad een egoïstische daad, zeker als je kleine kinderen hebt. Aan de andere kant is het natuurlijk van de zotten dat Bourdain ondanks zijn depressie gewoon op volle kracht door bleef werken en dus geen tijd en ruimte kreeg of nam om uit te zieken.

Dus laten we de zelfmoord van Bourdain nu eens aangrijpen om weer eens serieus de aandacht te vestigen op de ziekte depressie. Zodat meer mensen zich bewust worden van het feit dat het een ziekte is waarvan behandeling en herstel tijd kost.
Misschien, heel misschien, als de ziekte meer bekendheid en erkenning krijgt, dat er dan minder van dit soort tragische zelfmoord incidenten voorkomen.

#hoopvol

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

1 reactie

  1. Jaren worstelde ik met mijn depressie.
    Of ik de strijd nu gewonnen heb?
    De tijd zal het leren.

    Dank voor jouw invoelende tekst.

    Vriendelijke groet,

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: