De vrouw op haar retour

0

woman-200311_1280

 

 

De oude dame staat in de winkel. Haar rollator laveert ze zo goed en kwaad als het kan door de nauwe gangen. Vroeger was dit de slagerij, nu is het een kleine supermarkt.
Vroeger kende ze de slager bij naam en toenaam. Ze is zelfs op zijn begrafenis geweest. Zo ging dat destijds; je had nog oprechte interesse in elkaar. Nu weet ze niet eens hoe haar buurman heet.
Maar dit wijt ze ook aan haar leeftijd. Ze vergeet zoveel, de laatste jaren.

Met verbazing bekijkt ze de producten op de plank.
“Boemboe”? Nooit van gehoord. “Glasnoedels”? Wat een rare naam voor dunne pasta. En hoe spreek je dat eigenlijk uit, dat “Nam Prik Pao”?

Waar zijn de normale producten gebleven? Ze wil een ons gehakt en een kilo kruimige aardappelen. Maar die kan ze nergens vinden.
Allemaal de schuld van die buitenlanders. Het stikt ervan, de laatste jaren. Zeker in deze winkel. Zelfs de dame achter de kassa draagt een doekje over haar hoofd.

Laatst vroeg ze aan een vakkenvuller waar de vermicelli stond. Dat jongetje had geen enkel idee wat ze bedoelde en bracht haar triomfantelijk naar de spaghetti. Dat zou vroeger nooit gebeuren. Vroeger wist de winkelbediende precies wat waar stond en waarvoor het diende. Vroeger kon je zelfs nog advies vragen.
Tegenwoordig moet je in een malle taal praten, anders staren ze je maar glazig aan.
Geagiteerd trekt ze haar regenkap wat steviger over haar hoofd. Ze strompelt richting de schuifdeuren.
Schuifdeuren. Vroeger maakte de winkeleigenaar de deur voor je open. Toen voelde je je nog welkom. Nu voelt het alsof je in het buitenland bent.

Nederland is niet meer zoals toen.
Boos trekt ze haar lange jas stevig over haar schouders. Ze knoopt haar regenkap dicht en langzaam sloft ze op haar slippers de kou tegemoet. Terug naar haar veilige haven.

Het kassameisje kijkt graag naar de oude dame die elke dag door de winkel struint. De dame heeft niet in de gaten dat ze in een Toko winkelt. Elke keer weer loopt ze boos en zonder boodschappen de deur uit. Die oude dame, met haar lange jas en met dat gekke doekje over haar hoofd.

Het doet haar denken aan haar eigen moeder.

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: