DE HOOFDDOEK VOORBIJ

7

Na 8 jaar vol trots, plezier en liefde de hoofddoek te hebben gedragen heb ik hem alsnog voor goed afgedaan deze zomer.

Het voelde namelijk niet meer prettig. Deze maatschappij waarin Wilders door velen aanbeden wordt heeft ertoe bijgedragen dat het plezier weg is. Foetschie.

Iedere keer als IS een aanslag had gepleegd voelde maar zag ik ook de vieze blikken die ik kreeg toegeworpen op straat. Alsof ik een stuk vuil was. En nee, dat was helaas geen verbeelding. De eerste keer dat je het bemerkt haal je je schouders erover op. Een tweede keer ook nog, maar als het vaker voorkomt en je op gegeven moment over straat loopt met de gedachte dat het je niet zou verbazen als je wordt aangevallen, wordt dat anders.

Laat ik voorop stellen dat ik voor niemand bang ben. Jij schreeuwt? Ik schreeuw harder! Daarbij: de aanval is vaak de beste verdediging. Maar ik hoef van mezelf geen held te zijn. Heb vier pubers in huis. Wil wel kunnen blijven functioneren in deze (verrotte) maatschappij. Dus was de keuze snel gemaakt om de doek af te doen.

Immers is het dragen geen verplichting in de islam doch slechts een overgenomen gewoonte.

Het voelde heel vreemd die eerste week zonder. Bijna alsof ik bloot de straat opging. Tegelijkertijd vond ik het heerlijk om de wind door mijn haren te voelen. Een sensatie!

Maar het grootste genot was toch wel om anoniem over straat te kunnen gaan. Blond, lichte ogen; ik ga weer op in de mensenmassa. Af en toe een glimlach krijgen van vreemden. Een auto die stopt als je wilt oversteken, ik heb het acht jaar lang niet meegemaakt.

Dus dat was de aardige kant van het “blote” hoofd.

 

Afgezien van de complimenten die ik kreeg van niet-moslims: “beter, mooier, de Ingrid van vroeger is weer terug”. Leuk om te horen maar ook niet meer dan dat. Had hem immers uit eigen keuze gedragen en commentaar altijd weggewuifd.

 

Einde verhaal zou je denken.

Niets is minder waar!

 

De aanval op het afwerpen kwam uit de islamitische hoek, zeg maar vanuit eigen volk.

Op wat enkele personen na die toegaven dat dragen geen verplichting is, kreeg ik de volle lading van andere broeders en zusters in het geloof en allemaal vreemden!

 

Ik ben moslima en volg slechts de Koran.

De Koran is Gods woord en is perfect, compleet en duidelijk.

Dit laatste beziende betekent zulks dat de Koran alles bevat wat een moslim moet weten en verder geen vragen oproept.

 

Een groot gedeelte der moslims volgt echter naast de Koran ook de ahadith. Dit zijn de overleveringen van de uitspraken en handelingen van de profeet Mohammed. Die moslims worden soennieten genoemd; zij volgen de profeet derhalve in zijn doen en laten (soenna).

Zoals bekend werd de Koran geopenbaard aan deze profeet. Hij was slechts boodschapper van God. Dus de overbrenger van de openbaringen. Niet meer en niet minder.

De ahadith zijn ongeveer 200 jaar na de dood van de profeet opgetekend derhalve ongeveer 6 generaties later. Met andere woorden: de overleveringen kunnen nooit uit eerste hand zijn; zijn slechts van horen zeggen en dus verre van waarheidsgetrouw.

 

Veel moslims houden zich echter feilloos aan deze ahadith met zijn vele wetten en zelf opgelegde verplichtingen die niet terug te vinden zijn in de Koran.

 

Is de Koran vervat in één boek: de ahadith vullen een hele boekenplank en wellicht wel twee.

Uit de ahadith volgt onder meer dat het dragen van een hoofddoek wel een verplichting is.

 

En daar zit nu de “pijn” bij vele soennieten als ik dat ontken. De Koran meldt slechts dat je fatsoenlijk gekleed moet zijn, hetgeen me niet meer dan logisch lijkt.

 

Ik moet en zal de ahadith volgen anders ben ik geen moslima en moet ik als afvallige worden gezien.

Afgezien van het feit dat ik deze personen om die stelling hartelijk en ook nog vierkant in hun gezicht uitlach, valt het mij op dat vele soennieten een starre houding hebben ten aanzien van Koranieten (volgers van slechts de Koran).

Waarom?

Ik heb geen last van soennieten, integendeel, vele van mijn islamitische volgers op Twitter zijn soenniet en daar heb ik een gezellig contact mee.

Nu ik mij echter bekend heb gemaakt als Koraniet liggen de kaarten blijkbaar anders.

 

Men ontvolgt mij: ga je gang

Men blockt mij: daar heb je mij niet mee

Men beledigt mij: ik block

Men gaat de oeverloze discussie met mij aan dat ik dwalende ben en coûte-que-coûte terug moet keren in de soennitische kudde.

Als ik uitleg dat onze standpunten nooit overeen zullen komen; dat zulks ook niet hoeft; dat respect over en weer zoveel meerwaarde heeft, kaatst dat af op nog meer discussie waarbij dan hulptroepen worden ingeschakeld van niet-volgers om een extra schepje er boven op te doen.

 

Lieve mensen, denken jullie nou echt dat Allah geïnteresseerd is wie van de vrouwen een doekje draagt?

Zou Allah het nou niet veel belangrijker vinden wat er in je hart zit en hoe je handelt als moslim in overeenstemming met het gestelde in de Koran?

 

Het is toch meer dan belachelijk dat een stukje stof een hele discussie doet oplaaien terwijl islamitische normen en waardes onderbelicht worden.

 

Laten we daarmee ophouden.

 

En als soennieten, sjiieten en al die andere stromingen binnen de islam willen leven met ahadith als leidraad in plaats van de Koran vind ik dat prima.

Een ieder is behept met hersenen. Zelf logisch nadenken is voor iedereen mogelijk.

Daar heb ik in ieder geval geen geleerde voor nodig.

 

En als jij, soenniet, vindt dat ik dwalende ben op de weg van Allah, laat mij dan lekker dwalen. Daar heb jij dan verder ook geen last van dunkt me, tenzij je weet dat ik gelijk heb maar dat niet toe wilt geven.

Vanuit die optiek snap ik jouw woeste reactie dan wel weer.

 

Het gehele vorenstaande behoeft niet de ultieme waarheid te zijn; het is slechts mijn mening en tegelijkertijd mijn waarheid.

 

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

7 reacties

  1. Dank voor je blog … Bewonder je openheid … Bewonder ook je inzicht en je relativeringsvermogen …. En ik begrijp je angst … Je twijfels … En ik bewonder je kracht … Het is een rare verwarrende wereld …

  2. Hey Meidske.. dat jij zo beeldend kon schrijven, whow.

    Dat je een andere fase in je leven bewust instapt, vind ik stoer. Want dat doe je niet zomaar.
    Liefdevolle moeder van vier kinderen zijn betekent dat je in staat moet zijn om veel bordjes omhoog te houden. De basis moet dan wel in balans zijn, je laat mij zien door dit blog dat jou dat lukt. Blij en dank je voor je uitleg.

    Ik wens je meer mooie stappen toe op jouw levenspad.
    #Chapeau en dikke knufff.

  3. Maryam-Ingrid on

    Wat een lieve woorden Marjanne.
    Heel hartelijk dank voor je reactie.
    Raakt mij en doet goed.
    Knufffff retour

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: