Angstmodus

3

Vanmorgen opende ik mijn mailbox en raakte prompt in een chagrijnige stemming. Mijn oog viel namelijk op de titel van een artikel van De Correspondent: ‘2016 is het 1933 van mijn generatie. Tijd om op te staan.’

Ik kan wel stellen dat niets zo erg vloekt als een vergelijking maken met onze gruwelijke geschiedenis, waarop ik dan weer aarzelde om het artikel te lezen. Maar nu, in het holst van de nacht wil ik absoluut weten wat de schrijver ervan, Rutger Bregman, bezielde om ons in een angstmodus te zetten.

Na wat beweringen te staven, natuurlijk in het licht van de recente catastrofale verkiezingen in de Verenigde Staten, roept hij op tot nieuwe initiatieven. Door nieuwe clubjes op te richten en ik citeer even: ‘die strijden voor ‘duurzaamheid’ (populair woord, these days) en ‘rechtvaardigheid’ (omdat men maar al te vaak zit te springen om nieuwe mensen).’ En dat we een nieuw verhaal van ‘winnaars’ beginnen, omdat deze generatie nu eenmaal niet herinnerd wil worden als in slaap gesuste hipsters die het maar lieten gebeuren.

En toen kwam mijn heel sarcastische en ook best cynische stem eindelijk los.

Pardon? Je presenteert een persoonlijke zienswijze, vergelijkt deze tijd met een apocalyps en spoort de rest van de wereld en passant aan om er wat aan te gaan doen? Moet je je ogen niet uit je kop schamen omdat je een titel als deze durft te introduceren? En durf je werkelijk te stellen dat Mr Donald Trump echt de enige is met een verhaal? Of was je alleen maar blind voor de resterende mensheid?

Ik ben van mening dat we eerst maar eens los moeten komen van het verleden. Het eerst enigszins moeten ‘verwerken’ en dan radicaal loslaten, want geschiedenis leert ons blijkbaar niets. Ik durf zelfs te stellen, dat juist dat vasthouden aan een geschiedenis ons zal wreken. Het zet aan tot angsten, waar we inmiddels wel raad mee zouden moeten weten. Immers.

Pas als we het niet langer nodig vinden om impropere vergelijkingen te maken met onze waardeloze geschiedenis kunnen we stappen maken. Kleine stappen, maar wel een met een bescheiden doch indrukwekkend verhaal…

 

Vind jij deze site ook de moeite waard?

Klik dan op deze link naar PayPal.com om een contributie te doen.

Waarvoor onze dank!

3 reacties

  1. Beste Irene,

    In dit geval ben ik het totaal oneens met jouw mening. Natuurlijk is chargeren niet altijd de beste oplossing, maar soms ook weer wel om een discussie los te maken. En dat is dus wat hier duidelijk gebeurt.

    Daarnaast is geschiedenis juist iets wat we absoluut niet moeten vergeten, maar waar we juist van moeten leren. Het is nl dit gebrek aan leren van het verleden dat de mens elke keer opnieuw dezelfde fouten maakt, met dezelfde catastrofale gevolgen. En vertrouwen op de goedheid van de mens is nu eenmaal een utopie. Dat kun je voor jezelf blijven ontkennen, maar het is de simpele waarheid. Er zullen altijd despoten blijven bestaan en criminelen. Wanneer die ook nog eens aan de touwtjes trekken in een omgeving waarin ze de macht hebben over tot de tanden bewapende krijgsmachten dan bestaat er een groot probleem. Je kunt als samenleving alleen overleven door je daar fatsoenlijk tegen te wapenen. Dat is een waarheid van alle tijden en het verleden heeft te vaak al bewezen dat die les blijkbaar nog steeds niet is geleerd.

    • Hallo Niek,

      Allereerst, dank voor je reactie. Dat wordt zeer gewaardeerd.

      Met die laatste zin, die jij schrijft in je reactie, zeg je uiteindelijk precies wat ik met bovenstaande blogpost probeer te vertellen…

Leave A Reply

%d bloggers liken dit: